Dziady

[Gosława]

na tym zagonie gdzie jeszcze niedawno księże jałowiaki pasano stanął krzyż
proporc na dwa metry wystrugał zwinny Jaś
dopieszczając jezusową koronę tak aby kolce nie chropowaciały głowy Najwyższego

wciąż nie ma kaplicy w której schronienie znalazłyby płaczki i inne czarnogłowe lamentnice które nad dusz ludzkich poniewierką odmawiają pacierze
tak że nawet listopadowa zawiejka niestraszna

przywlókł się dziad na groby co by pojeść kapkę
i wypić okowity z durszlaka
toć to tryzny o ubłaganie za dusze czyśćcowe
baby poczyniły

Anno nie podnoś tego co spadło
niechaj zabiedzona istota zza świata weźnie se skibeczkę choćby i tego chleba co się pod kredens stoczył
a i kapusty nie trza deptać bo jeszcze ki licho na zgubę domostwa przybierzy

ojciec już dwa lata jak leży a jeszcze ni razu ognie nie zapłonęły na grobie
dziadyga łez żesności na pohybel złego uronić nie zdołał
idźże za wieś na górkę
idźże za wieś po zmroku

 

 

Edytowane 29 Grudnia 2025 przez Gosława (wyświetl historię edycji)

[hollow man]

@Gosława

Gdy czytam takie wiersze jak ten, to mam takie poczucie, że jestem oderwany od czegoś bardzo ważnego.

[Gosława]

@hollow man

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję za czytanie to miłe że wiersz zatrzymał

[Amber]

@Gosława  Jest mi po drodze do Twoich wierszy, są jak znaleziska na wysokim poddaszu. Pozdrawiam serdecznie.

[huzarc]

@Gosława Wiersz o czymś co w nas bardzo pierwotne, ale wyparte, zapomniane przez współczesność, która nie potrafi wypełniać, a uczy tylko zapominać. Znakomite:)

[Gosława]

@huzarc bo ja jestem taka trochę wiedźma i mi bardzo blisko do Lechitów 

Już nie raz słyszałam że mam starą duszę 

W wiersz ach krążę po tych moich duchowych światach 

Czuję to po prostu najbardziej

@Amber bardzo mi miło dziękuję

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.