Zgłoś

@Christine   dziękuję wspaniała Chrissy :)   niech słońce tka dla Ciebie szczęście promieniste :)   i niech Cię lubi tak jak ja :)   czyli bardzo, bardzo :)    

@Berenika97   Napisałam Ci w odpowiedzi wiersz: :) Trochę koślawy, bo na szybko. :)   Widziałam te mapy, kreślone przez brak, gdzie atrament udaje brzeg, a błąd - kierunek. Znużenie to kotwica, co zbyt głęboko wrasta w piach, gdy każda fala to tylko kolejny rachunek.   Marmur rzeczywiście nie pamięta modlitw, jest czysty, bo nie musiał nigdy nic wybierać. A bogowie? Może po prostu się znudzili patrzeniem, jak pięknie potrafimy umierać.   Więc pijmy to wino, póki nie jest morzem, i nie szukajmy sensu w kroju białych żagli. Skoro śmierć jest konkretna jak uderzenie nożem, to życie jest jedynym, cośmy im ukradli.   Nienaganna postawa w objęciach głębiny to ostatni luksus tych, co nie chcą łaski. Szczęście bywa mętne - to prawda, bez winy - lecz to w tym mroku lśnią najostrzejsze blaski.  

@Christine Bardzo dziękuję!!!   Historia uczy, tylko my się nie uczymy :)   W noc przed bitwą każdy lud ma własny język modlitwy.   Królewskie dary. Stosy spalonego mięsa. A bogowie wciąż głodni.   Dariusz dał sto jagniąt. Ja dałem garść jęczmienia. Obaj straciliśmy świat.   Pozdrawiam serdecznie :)

@Berenika97 Lub zostać przy swojej interpretacji.  Wolna wola :)

@Migrena   Wspaniałych , wiosennych dni Ci życzę. Nie wypada mi życzyć Violi koszmarów:), ale wiersze o nich powstają fantastyczne.  Serdeczności :)