Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Historia edycji

Należy zauważyć, że wersje starsze niż 60 dni są czyszczone i nie będą tu wyświetlane
Waldemar_Talar_Talar

Waldemar_Talar_Talar

dziś w ogrodzie raj

był tu kwiecień

bywał maj

 

zawitał czerwiec

piwoniom zapach 

kradł

 

lipcowi  drzwi 

otwiera na co 

róża się dąsa

 

bo woli sierpień

- wrzesień też

się jej podoba

 

dziś w ogrodzie gaj

zapach zgubił

winien wiatr

 

dla mnie ten ogród

to kumpel   -  to

prawdziwy mych

marzeń kram

Waldemar_Talar_Talar

Waldemar_Talar_Talar

dziś w ogrodzie raj

był tu kwiecień

bywał maj

 

zawitał czerwiec

piwonią  zapach 

kradł

 

lipcowi  drzwi 

otwiera na co 

róża się dąsa

 

bo woli sierpień

- wrzesień też

się jej podoba

 

dziś w ogrodzie gaj

zapach zgubił

winien wiatr

 

dla mnie ten ogród

to kumpel   -  to

prawdziwy mych

marzeń kram



  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Magdalena
      Samotna miłość

      Przez Magdalena · Opublikowano

      Chciała mnie uśpić samotna miłość Wilgotna i troche zła Że nie może być czystą Miała małe pretensje Drobne jak dłonie palce opuszki Walczyły o kolejność rozkosz i sen Nie mogą być jedno Nie będą przecież razem tłem Zawsze musi być jedno Rozkosz trochę brudna Żeby był spokojny sen        
    • Stukacz
      Pożegnanie

      Przez Stukacz · Opublikowano

      Cześć, tak :) Jestem słuchowcem i muszę przemielić tekst przez AI, żeby jako tako wyszło. Wiem, że AI też "pisze" teksty, ale ja tego nie tykam. Teksty tworze od pomysłu do końca sam - bez żadnej pomocy. Zapraszam na mój kanał na youtube, ostatnio trochę wrzuciłem, niektóre myślę mogą być dobre.
    • Alicja_Wysocka
      Pożegnanie

      Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano

      To Twój tekst? 
    • Stukacz
      Pożegnanie

      Przez Stukacz · Opublikowano

      Zapraszam na youtube do wysłuchania piosenki:   Odeszła przechodząc w wspomnienie Jak bez złudzenia dzień żegnana Nie sączą się krwi strumienie Blizna gojąca wciąż jednak rana   Oczu blask jak gwiazd płomienie W sekundzie jednej przerwany Odeszła a wraz z nią natchnienie Znikł głos cicho szemrany   Pozostała melodia spokojna Z nią marzenia w sercu wyryte Duszy głębia jak wino upojna Przed wzrokiem myśli zakryte   Nadzieja już nie z tobą Powiązana miłości łańcuchem Gdy inni więcej dać mogą I ciałem i sercem i duchem   Żegnaj więc i niech dobrze się żyje Tobie, mnie i ludziom wokoło Ja sobie poradzę, jakoś przeżyję Ty wpadłaś – w błędnie toczące się koło
    • Myszolak
      Imię

      Przez Myszolak · Opublikowano

      @FaLcorN Dziękuję za opinie, wiersz faktycznie jest prosty i raczej oczywisty w interpretacji. Miał być przestrogą przed naklejaniem sobie łatek i kondensowaniu swojej osobowości w ciasnych określeniach. Często obserwuję się to wśród młodych ludzi, zjawisko to raczej nie jest skomplikowane ale dosyć powszechne. Zależało mi na tym żeby wiersz mógł być potraktowany jako coś skłaniającego do refleksji, a imię Konrad to uniwersalny symbol który wszyscy kojarzą. Rozumiem jednak że przez prostotę może być raczej irytujący aniżeli refleksyjny.    Pozdrawiam

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...