Historia edycji

@Bogdan Tęcza Czytam Twoje wiersze, Bogdanie, i się zastanawiam czy dożyję takiego okresu czarnoleskiego w swoim życiu, że też takie będę pisał.

przyszliśmy sprawdzić czy odpowiednio zaimplementowano moduł emocji   testujemy reakcje na powszechne bodźce jak miłość zdrada i krzywda bezbronnych   zachowanie źrenic parametry galwaniczne skóry pozwolą ocenić wytrawienie człowieka    

A my Wietnam, o!

ODCIENIE   Życie o smaku konfitury czereśni rwanych gdzieś ukradkiem, w biegu skradziony pocałunek, nieśmiały liścik z zeszytu w kratkę.   Był zapach siana i ziemniaków, co brudząc twarze grzały ręce i ty w sukience tak bez stylu, za to z gorącym sercem w ręce.   Zapach różowej papeterii gdzie jedno słowo świat znaczyło, kiedyś było jakoś prościej ciszej, kolor policzków miała nasza miłość.   W dźwiękach gitar przy ognisku rozpoznawano nuty świata, byliśmy razem wszyscy blisko i nikt nie zdradzał swego brata.   Nam konfitury różą pachną, dziadek z portretu się uśmiecha, a tu czas jakiś wątły miałki, nie widać cienia w nim człowieka.   Czas narzekania nawet minął, bo nikt tych słów dziś nie zrozumie, ze srebrnym włosem gdzieś odpłynął, a nasz margines tonie w tłumie.   Bogdan Tęcza-wiersze

Kurd: Oto Fogg. O, fotodruk   Bo, babo, fotofoba Bob   Iwo, bo foto fotofobowi