do poduszki wspomnień
się przytulił - czuł
że chce mu coś
powiedzieć
jednak nie pozwolił jej bo
poczuł że nie da rady
że na pewno się
rozpłacze
pogłaskał ją tylko i rzekł
czasu nie zawrócisz
niech tak zostanie
a będzie lżej
Historia edycji
Należy zauważyć, że wersje starsze niż 60 dni są czyszczone i nie będą tu wyświetlane
do poduszki wspomnień
się przytulił - czuł
że chce mu coś
powiedzieć
jednak nie pozwolił jej bo
poczuł że nie da rady
że na pewno się
rozpłacze
pogłaskał ją tylko i rzekł
czasu nie zawrócisz
niech tak zostanie
a byłe nie boli
-
Ostatnio w Warsztacie
-
bazyl_prost 957
Jak tu coś stworzyć? Do tego potrzebne jest drzewo, drzewo wspomnień, życia.
Wiadomo drzewo potrzebuje światła , dzięki któremu i biochemii rośnie. Jakoś tak żywo.
Teraz to tylko iglaste rosną , liściaste pogubiły liście. Pogubiły liście , jak co roku i jak co roku znowu je odzyskają.
Jeszcze nie . Jest zima i mało się dzieje w przyrodzie wszystko śpi zahibernowane.
Mało ruchu i zmarznięta woda nie sprzyja dobremu samopoczuciu, chyba że ma się sanie albo narty.
Zima , jak gdyby zastój życia, chociaż i tak jest dużo roboty.
Życie jest , mimo zimy, chyba że jesteś Muminkiem , wtedy śpisz i śnisz .
Spać i śnić to dość trudne dla człowieka mózgowego . Piszą że mózg generuje obrazy . Ciągle nie wiem jak to możliwe.
Przestrzeń i czas to tylko. Koincydencje wody. Nowy wymiar.
1
-
-
Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach
-
- 91 odpowiedzi
- 1 615 wyświetleń
-
- 55 odpowiedzi
- 1 056 wyświetleń
-
- 53 odpowiedzi
- 1 307 wyświetleń
-
- 51 odpowiedzi
- 861 wyświetleń
-
- 34 odpowiedzi
- 605 wyświetleń
-
-
Zarejestruj się. To bardzo proste!
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
-
Ostatnio dodane
-
-
Ostatnie komentarze
-
-
Przez SercePoety · Opublikowano
Twoje oczy są puste, jak morze bez dna, uwiera głębokość i zataczający obłęd. Nie widzisz nadziei, wystarczy się przyjrzeć głębiej, i widać mały promyczek, który szuka dna, żeby mógł opuścić tą uwłaczającą pustkę, która kryje się w głębi, wśród zataczających fal. Jestem wędkarzem, który próbuje złowić zagubioną rybę, i uwolnić z tej nieskończonej męki. Jest ciężko i trudno, lecz ty częściowo musisz wykazać odrobinę chęci, żebyś znalazła pierwotną drogę, i podążała za jedynym znakiem, a na koniec ujrzała świetlisty blask, który jest jedyną oczywistą wędrówką. A ta podróż jest końcem tej drogi. W końcu jesteś. Odnalazłaś mnie. Możemy być razem, i cieszyć się z tą udaną przygodą, która zostanie w naszych sercach. -
Przez Magdalena · Opublikowano
czegoś chce, może tylko herbat czekaj, czekaj, czegoś chce hej bycie, społeczne bycie z zagubieńcami któży żyli tak jak ona się bała żyć powiesz, niespełniona kurtyzana dziewczyna dla Witkacego też k.... dobry szaman w dzień dama w białej cerze ale dużo było modleń jak już na kolanach przyrosnąć do podłogi to chociaż za mądrość, o mądrość Panie Bucku drogi -
Przez hollow man · Opublikowano
@vioara stelelor Jest taki wiersz "Erotyk dla następcy". Bliskich strun dotyka. -
-
-
Najczęściej komentowane
-
-
Wiersze znanych
-
Najpopularniejsze utwory
-
Najpopularniejsze zbiory
-
Inne