Spojrzenie wstecz

[rockthewriter]

Podobał mi się ten rok 

Był łatwy trudny mądry bzdurny
Zimny gorący senny męczący
Szczery kłamliwy odważny wstydliwy
Pełen pozornych kontrastów 
 

Podobał mi się ten rok 

Gdzie jawa spotkała się ze snem 

Gdzie dusza opuściła ciało 

Gdzie myśli nigdy nie wyszły 

Przez zaciśnięte w bólu zęby 
 

Podobał mi się ten rok 

Nie chcę cię, wypuść mnie ze szponów
Wpuść mnie, rozerwę cię na strzępy
Daj mi się, przestań w końcu cierpieć
Pragnę cię, stańmy się jednością 
 

Stoję przed lustrem, to nie ja 

Nie poznaję tych krzywych z rozpaczy oczu
Tego wysuszonego zdechłego spojrzenia
Tego pełnego syfu niby półuśmiechu 

Tej duszy wołającej o pomoc 
 

Stoję przed lustrem, widzę siebie
Poznaję te stare, zmęczone oczy
To stęsknione uczuć odbicie źrenic
Tę duszę pokrytą ścierwem blizn

Podobał mi się ten rok. 

[KOBIETA]

@rockthewriter

 

Zastanawiający wiersz …pełen kontrastów…
 

podoba mi się i …nie podoba ;) 

tak naprawdę bardzo mi się podoba :) 

[Berenika97]

@rockthewriter

Ostatnie "Podobał mi się ten rok" zabrzmiał jak kapitulacja lub  Syndrom Sztokholmski wobec własnego cierpienia – nauczyłeś się żyć z tym, co  niszczy.