pani

[Bruno i Krzysztof]

 

Od czystego szczęścia do głębokiej depresji
Od teraźniejszości do przeszłości
Był słoneczny dzień
Teraz jest czarna noc

Kolory wcześniej były jasne
Dziś zmieniły się w ciemność
Serce dawało motywację
Nagle ból serca stał się nie do zniesienia

Taniec zamienił się w chód zombie
Sen przemienił się w koszmar
Postawa była dumna
Pozostał jedynie jej cień

Tam, gdzie pola były bujne
Została rozbita ziemia
Narodziny są tym samym co śmierć
Wesele jak pogrzeb

Miało oczy szeroko otwarte
Lecz ktoś zgasił światło w jego pokoju
Oczy się zamknęły, przyszła ślepota

Kto mógł to uczynić?
To Ona —
Pani Szczęścia i Zaglady

[tie-break]

@Bruno i KrzysztofDepresja w tym wierszu nie została zbyt przekonująco odmalowana.

Mamy mnóstwo gothic rocka, mało prawdziwego życia.