Myśli płonące ogniem

[Adam Zębala]

Nie mogę się obudzić 

koszmarny sen we mnie płonie 

czuje swąd własnych myśli.

 

Za domem słońce zaszło

widać jego blask 

ciepło odchodzi do jutra.

 

Przez chwilę czuję powiew wiatru

ogień płonie potem gaśnie 

i tak przez dłuższą chwilę. 

 

W ogniu palących się świec 

i żarzących ognisk czuję żar 

i ciągle pogrążony jestem we śnie.

 

Nie wypowiedziane słowa wiszą 

nad głową pogrążone w ciszy 

potęgują koszmary.

 

Koszmar wciąż się rozciąga

sięga coraz dalej

pozostawiając zapach spalenizny.

 

Wypalone myśli leżą niczym popiół

tylko dym się unosi

kiedyś się obudzę i już nie zasnę. 

 

Do końca wciąż jest daleko

głowa cierpi i jest gorąca 

chyba nikt mnie nie słyszy. 

 

Zgasły latarnie i zaszło słońce 

spadam w otchłań tam jest cień 

będzie spokój bo nie ma słońca.