Do komara

[Mirela Krupa]

Każdego ranka wbrew własnej woli,
Szlocham i płacze, bo coś mnie boli,
Wstaję z łóżka
Swędzi mnie nóżka,
W śnie głębokim słyszę jej lot
Cóż ja mam począć biorę więc młot,
Jak raz uderzę będzie już po niej pełnej krwi,
Zostawię więc uchylone drzwi.

[Mirela Krupa]

Może ma rymy ale mnie sie podoba
Więc mam nadzieje, ze wam się spodoba (chociasz troszke)
ja juz mam taki styl i nic na to nie poradze

[Tomasz_Biela]

jesteś dla mnie damskim Janem Brzechwą...takie proste dziecinne wierszyki i tyle...

kolejna moja wizja
//////////////////////////////////////////////
każdego ranka
nie słuchając swej woli
szlocham płacze
coś mnie boli
wstaję z łóżka
swędzi nóżka
snem głębokim słyszę jej lot
cóż mam począć
młot chwytam
raz uderzę będzie krwią kałuży
więc
drzwi uchylne są
////////////////////////////////////////////

[Martwa Wilczyca]

Po pierwsze zmieniłabym tytuł na "Do komarzycy" ;) Przedostatni wers jest przydługi, a ostatni nie logiczny. Widzi mi się to tak:

Każdego ranka, wbrew własnej woli
Szlocham i płaczę, znów coś mnie boli
Wnet wstaję z łóżka
Swędzi mnie nóżka

A w śnie głębokim słyszę jej lot
Zirytowana, szybko łapię młot
Silnie uderzam, jest po niej - pełnej krwi
Już nigdy nie zostawię uchylonych drzwi

Poza tym na początku jest czynność stała "każdego ranka", a w drugiej zwrotce jednorazowa, więc również nie jest to poprawnie.

Mimo to, wierszyk przyjemny i wesoły, choć pełen błędów [moja poprawa też;)]. Pozdrawiam