Fragmenty

[Zoso]

Pijanym krokiem przeszedłem Rubikon.

Usiadłem na brzegu zanurzając oczy

w bezkresie zimnego nieba.

Wspomnienie lata rozbija się

o chmury wyrzutów sumienia.

 

Widzę twój beztroski uśmiech

rozproszony teraz

między kroplami jesiennego deszczu.

Spojrzenie rzucone ukradkiem,

wbrew sobie, zawieszone w próżni.

 

Chciałbym ich dotknąć, a potem

oprawić w ramkę z wiśniowego drewna.

Drżącymi palcami złapać ostatnie słowo,

zjeść je z gryczanym miodem

i odlecieć z kluczem dzikich gęsi.