Historia edycji

Zapraszam do przeczytania mojej wersji utworu Eviva l'arte    Eviva l'arte! Koniec jest coraz bliższy Nie zagrożą nam filistrzy  Niestety bisu nam nie zagrają  Przed nędzą się wszyscy kłaniają  Artystów los jest skończony  Wilkiem jest nawet brat rodzony Bez duszy życie jest nic warte Eviva l'arte!   Eviva l'arte! Człowiek ponury chodzi  Wielka fortuna nas zwodzi Bóg sam nam opuścił  Gdy człowiek swą szansę w raju upuścił Głośno o nas jest w tym miejscu Zimno w sercu nawet w czerwcu Krzyk nasz się niesie: nic nie warte Eviva l'arte!   Eviva l'arte! Dzień blady i martwy Mieszają się coraz bardziej życia barwy Wśród zgniłych ulic wędruje  I w koniec nędznego życia celuje Nie ma cienia już nadzieji Nie ma też już dobrodziei Serce bije, to bicie jest niewarte Eviva l'arte!

To gada: był, Agato, kota gały bada - got.    

@hollow man Dziękuję za wiersz i nie mogę przebrnąć przez niego przebrnąć , niby przelatuje wzrokiem ale przypomina mi on jak ból o ranie o mojej zakopanej miłości do biologii

@Charismafilos Zatem mandżur pakuj.  

pod drzewem które nie ma jeszcze liści usiadłem i myslę i myślę kiedy się zazieleni