Historia edycji

@hollow man Wydaje mi się, że dla peela w tym wierszu poezja (tak interpretuję niteczkę) staje się aparatem poznawczym, przy pomocy którego podjęta zostaje próba wejrzenia w głąb siebie samego. Ten aparat jednak okazuje się ułomny, niefunkcjonalny. Może dlatego, że budowanie sensu wymaga odwagi i odpowiedzialności za znaczenia. Nie da się zdefiniować sensu (istnienia) bez żadnych odniesień. A w tym wierszu peel dopiero tych odniesień szuka, żeby się określić wobec swojej własnej tożsamości. I nic z tego się nie klei.  

@andrew Wiersz pragnie przestrzec przed tym, aby świadectwa (wiary) nie stały się kolejnym aktami pychy. Powinny wynikać z prawdziwych doświadczeń i uważnej, obiektywnej autorefleksji, prowadzącej do zrozumienia.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  Tak, to prawda.  

@orkan11Bardzo smutny wiersz. Jakoś tak mnie poruszyła jego bezradność i kurczowe trzymanie się jakiejś ostatniej niteczki kontaktu w tej relacji.   Ta miłość przyszła pomimo lęku, czyli peel jednak zaufał jej, przełamując swoje wewnętrzne bariery, a otrzymał informację zwrotną, że ten akt odwagi był psu na budę. Został uderzony w najczulszy punt.  

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  Przez jakiś czas peel funkcjonował emocjonalnie w pięknej iluzji.     Dojmująca samotność wciąż jednak jest w stanie zdobyć się na troskę, jakimś desperackim zrywem czułości peel chce jeszcze otrzymać ostatni okruch - ech... to takie prawdziwe.    

@vioara stelelor Zatem docierajmy do odbiorców .Wydaje mi się że wielu dziedzinom i jednostkom to słyży…a przecież” Poezła Służką jest  „..,albo przynajmiej bywa…kiedy płynie tak po prostu(tu bez-:) wierzę w nią.