Zgłoś

Kolejny utwór z serii "Echo":     Wrzaski – słychać wiry, głosy Szczęk siekier, toporów, mieczy Z prawej, lewej śmierci ciosy I ból ludzki – człowieczy   Siekają ciała, wyblakła nadzieja Tylko krew i ścięte głowy W oczach upiornych cieni zawieja Tnie świat na dwie połowy   I sen, i prawda gdzieś pomiędzy W ferworze wzrok mętnieje I trwoga, i rozpacz, mrok nędzy Miesza się, pęcznieje   W krwi zwłoki – przeżyte Na zbrojach krwawe znaki Ciała pocięte, mgłą nakryte I ulga, bo ból znikł wszelaki   A tam dwóch krzyczy, śpiewa Wśród obłąkanych rycerzy Swym krzykiem żywych zagrzewa Bez modlitw, pacierzy   Ze śpiewem tną i walczą Mieczami i krwią świeżą Obecność swoją znaczą Pod stopami trupy leżą   Nikt nie wie skąd siłę I skąd biorą natchnienie A w środku krew przez żyłę Czerwonym strumieniem   Lecz buch i buch, i po chwili W błoto ciężkimi kroplami Martwi – ci co żyli W żyle krew nie strumieniami   Lecz martwą, zastygłą rzeką Co nurt swój wstrzymała I upiór pod powieką I śmierć uparta – wytrwała

@Berenika97 No mniej więcej coś takiego :)

@Berenika97 Bywa, zdarzają się i takie sytuacje, ale ja nie bardzo chciałem nacechować tego mini aż taką dramatycznością jak w Twojej interpretacji. 

nawracają w biały dzień jak odruch nie wybór rozpinają przestrzeń fantazji między pragnieniem a światem   tam wszystko zgina się łatwo posłuszne ciepłu wyobrażeń do pierwszego ciężaru który nie zna litości   więc czy to jeszcze ochrona dla przeciążonego układu - czy już ciche rozstrajanie rzeczywistości które uczy nas upadać zbyt wysoko

@[email protected]   Dziękuję, wzajemnie!     @Berenika97   Cukierek by wystarczył, a Ty mi blachę ciasta..

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję, pozdrawiam, pomyślności!