@Łukasz Wiesław Jasiński to racuchy (w kontekście zdjęcia pod postem).
Historia edycji
Należy zauważyć, że wersje starsze niż 60 dni są czyszczone i nie będą tu wyświetlane
@Łukasz Wiesław Jasiński to racuchy.
-
Ostatnio w Warsztacie
-
Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach
-
- 43 odpowiedzi
- 1 029 wyświetleń
-
- 36 odpowiedzi
- 734 wyświetleń
-
- 33 odpowiedzi
- 525 wyświetleń
-
- 27 odpowiedzi
- 624 wyświetleń
-
- 25 odpowiedzi
- 582 wyświetleń
-
.thumb.jpg.b66daf18cc3b5c3903dff7073373af8f.jpg)
-
Zarejestruj się. To bardzo proste!
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
-
Ostatnio dodane
-
-
Ostatnie komentarze
-
Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano
@viola arvensis Violeńko, Miniatura to nie skrót. To jest wybór ciszy zamiast nadmiaru. Trzeba mieć odwagę napisać mało i zaufać, że to wystarczy. Miniatury mają w sobie coś, czego poematy często szukają - czystość i trafienie w punkt. Miniatura wcale nie jest mniejsza, tylko bardziej skupiona. Nie gubi się, tylko zostaje. I dobrze, że wracasz do swojego rytmu. Nawet nie wiesz jak bardzo Cię rozumiem. Serdeczności :) -
Przez andrew · Opublikowano
@Berenika97Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.
@viola arvensis -
Przez Berenika97 · Opublikowano
@MIROSŁAW C. To potworne, jak dosłowna staje się tutaj metafora "końców świata". Obraz dziecka, które musi spać samo, bo jego rodzina jest już "w błękicie", łamie serce. Bardzo przejmujący głos w sprawie, o której nie wolno milczeć. Mijają lata, a w tym regionie jakby nic się nie zmieniało. W Polsce na stażu w pewnej firmie była Libanka z Kany- straciła całą rodzinę. Napisałam wówczas wiersz "W Kanie" - jej relacja była wstrząsająca. Pozdrawiam. -
Przez Berenika97 · Opublikowano
@Na liniach czasu Obraz tatuażu jako śladu miłości na ciele i sercu jednocześnie - bardzo sugestywny. „Pełnia słoneczna noc" to oksymoron, który doskonale oddaje ambiwalencję uczucia- coś jasnego, a jednak ciemnego. Powracające wersy brzmią jak wspomnienie, do którego wciąż się wraca mimowolnie. Świetny! :) -
Przez Berenika97 · Opublikowano
@Leszek Piotr Laskowski Wiersz dotyka czegoś bardzo istotnego - często traktujemy wielkie płótna jak dowód, jak fotografię tamtych chwil. A tymczasem i da Vinci, i Matejko malowali przede wszystkim "siebie" - swoją wizję, swój czas, swoje pragnienia. Malarstwo nigdy nie było kroniką historyczną. Było zawsze interpretacją. I właśnie dlatego jest sztuką. Wiersz przypomina, że między zdarzeniem a płótnem zawsze stoi człowiek z pędzlem i własną duszą. Kronikarz zapisuje fakty. Malarz tworzy legendę. Bardzo inspirujący i pouczający tekst.
-
-
Najczęściej komentowane
-
-
Wiersze znanych
-
Najpopularniejsze utwory
-
Najpopularniejsze zbiory
-
Inne