Zgłoś

@Poet Ka   nie - tu nie chodzi tylko o inne nazwanie tego samego. "antyrytm” wciąz zakłada jakąś formę porządku nawet jeśli odwróconego. a mnie interesował moment, w którym ten porządek się rozpada i zostają już tylko uderzenia bez struktury, bez oparcia . dlatego to nie jest dla mnie kwestia rytmu nawet " dziwnego”. co do poczucia intruza - tak, ono jest wpisane w ten tekst bo on niczego nie oferuje czytelnikowi. nie zaprasza, nie oswaja dzieje się obok niego, natomiast wchodzenie w to, jak "postrzegam bliskość” albo czego " potrzebuję w rozmowie” to już jest krok poza wiersz i tu stawiam granicę!!!!   różnica między nami nie musi być błędem ani niezrozumieniem to po prostu inny wybór języka i doświadczenia  ja idę w stronę, która nie łagodzi i nie porządkuje. ty możesz iść w inną - i to też jest w porządku.   i moja prośba.   dobrze byłoby zostawić tę rozmowę przy wierszu  bo przesuwanie jej w stronę osobistych interpretacji niewiele tu wnosi, a może doprowadzić do oceny każdego z nas jako człowieka.      

@andrew dziękuję:)

@wiedźma dziękuję:)

@Migrena - skoro to walka o przetrwanie, a nie erotyk, to z perspektywy czytelnika czuję się raczej intruzem niż odbiorcą sztuki   nie będę ważyła słów, interpretując taki tekst, bo i ty nie ważysz, zdaje się, że to szczere   jestem zdziwiona, że mnie nie zrozumiałeś...próbowałam właśnie to napisać...    niech ta interpretacyjna szorstkość pozostanie między nami :( w końcu jest tak samo fizyczna jak Twój wiersz   uważam, że po prostu inaczej nazwaliśmy to samo zjawisko więc w tym przypadku rejestr jest ten sam   bardziej chodzi o to chyba, że inaczej postrzegam miłość i bliskość - ty potrzebujesz dociśnięcia nawet w rozmowie...   skoro to zderzenie ciał, to nasza wymiana zdań właśnie stała się jego częścią, szorstko i boleśnie, ale – jak sam przyznałeś – szczerze   wciąż uważam że poprzez ten tekst wypowiadasz się na temat kanonów estetyki w poezji ...