Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

O odo

 

Pieśni  nie bałwochwalna

co byłaś zawsze tak moralna

 

w której i olimpiady dawno temu opiewano

mistrz Horacy zanosił cię jako z lauru wiano

w starej Grecji śpiewana  zawsze w chórze

ty co przeszłaś w historii niezliczone burze

 

Hymnem dzisiaj wybrana  dla całej wspólnoty

podnosząc radość do rangi jeszcze jednej cnoty

,,kwiatem Elizejskich Pól’’ została ochrzczona

i jak ,,iskra bogów’’ spocznie na nasze ramiona

 

O odo

 

Swą młodość wielki Adam wzniósł na wyżyny

boś ty ulepiona przecież z lepszej jesteś gliny

prosi cię poeta o skrzydła ale nie te od anioła

,,bez serc bez ducha ‘’ rozpaczliwie i dziś woła

 

A i ja pisałem chłopcem będąc niejedną odę

ciesząc tym serce jeszcze wszak takie młode

na cześć życia i świata i cudnej przyrody

same wzniosłe i pochwalne dziecięce ody

 

O odo

 

Spraw bym mógł jeszcze poznać te twarze

co prawdę i wolność przyniosą nam w darze

by z pieśnią chwalebną stawiano im pomniki

by ustały te nienawiści i pełne gniewu okrzyki

 

By radość wyśpiewano  już tę prawdziwą

uczyń Boże tę ziemię dostatnią i szczęśliwą

bym wyciągnął do każdego rękę na znak zgody

całe zło niech zginie i stopią się odwieczne lody

 

O odo

 

Bym sławić mógł cię jak cnotę lub bohatera

bo tylko prawdziwa poezja nigdy nie umiera

hymnie i pieśni na ustach

nie bądź jak dzwon pusta

                                                                                                                

I nie bądź dzwonem tylko na trwogę

wskaż zabłąkanym tę właściwą drogę

bo nie wszystkie szlaki do celu zawiodą

o pieśni odświętna  o hymnie uroczysty

 

O odo

Opublikowano

@Maciek.J o Schiller jak żywy normalnie

A finał Beethovena to hymn jest- wiadomo.

Gdy pierwszy raz wykonywano utwór Geniusz nie słyszał braw, nie wiedział jakiego

cudu dokonał.

Ktoś Beethovena odwrócił- aby zobaczył. Kompozytor popłakał się ze wzruszenia

 

 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Artemida   Nie jestem własnością, tym bardziej zdobyczą , ofiarą  podporządkowaną żadnemu mężczyźnie,  co jest bożyszczem  wśród wielu kobiet, piejących z zachwytem   Nie czekam na to  jak w średniowieczu  aby miał mnie posiąść , to takie staroświeckie,  prostackie myślenie  stereotypowe , wprost nieładne    Należę tylko do matki ziemi , która wydała mnie z pierwszym  tchnieniem na świat  pośród kamieni i skał   O zdanie nie pytam  wyższych rangą myślicieli,  swą mądrością się kieruje  pozostając niezależną buntowniczką,  wierną samej sobie - Artemidą    Twardą jestem,  jak jedna z tych skał ,  hulam z wiatrem , a z odwagą  na koniu przez lasy i pola gnam  z wiankiem na głowie , trzymając pochodnie, rozświetlając kobietom drogę   Swój honor i imię mam Artemida     Poznaj mą wyższość i dzikość, Artemido,boginio niezależna ,  niepojęta , nieprzenikniona  w świecie mężczyzn ,silna i pewna    -nieujarzmiona -niezwyciężona   Artemida      09.08.2026 r. NatusieK97  
    • Jak szepty na wietrze, Krople spadające Wraz z deszczem, Nocne słowa  Szeptane do ucha, Każdy pragnie  Czegoś jeszcze, Zakochani pożądają przedłużenia swoich  Wspólnych chwil, Chorzy pragną  Nagłego uzdrowienia, Umierający oczekują Końca cierpienia, Impulsywni możliwości Cofnięcia okazanych  Gniewu i złości, Osamotnieni szukają Dłuższego towarzystwa, Jak motyle szepty, Każdy człowiek W przestrzeń je wysyła,    Jeszcze trochę, Jeszcze dziś, Jeszcze jutro, Jeszcze jeszcze, Aż zajdzie słońce  I wstanie nowy świt, By każdy ból  W końcu znikł,   Pod wpływem cierpienia Jedni się kurczą, Drudzy wzrastają, Ale i tak na końcu dróg  Wszyscy się spotkają, Rozstania są  Całkowicie nieuniknione, Niektóre przez los Zupełnie zamierzone, Nie są przyjemnością  Ale jedynie  Bolesną koniecznością, Żal za tym co było, Co być mogło, A wszystko źle poszło, Dobre złego początki Aż z relacji Pozostaną szczątki,   Jednak drogi czytelniku, W tym wierszu  Nie ma smutku, Nie zrozum mnie źle, Po prostu czasem  Nie wychodzi  W życiu dobrze, Nie wszystko od nas Jest zależne, Jednak warto  Lekcje wyciągać, Analizować i rozumieć, Ze smutkiem pogodzić  Trzeba się umieć 10.08.2026
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...