Dziewczynki, którymi jestem

[Berpar2]

Dziewczynki, którymi jestem?

Czuję jakbym sięgała po coś co dawno nie czuło moich rąk.

 

To jak klucz do siebie samej,

do pytań dlaczego lubię ciszę 

 

do pytań dlaczego lubię pisać w samochodzie,

dlaczego nie lubię waty cukrowej.

 

Czy uśpiłam siebie samą?

Czy już się nauczyłam oddychać pomiędzy tymi betonowymi ścianami, które dał mi los?

 

Niewinność, tajemnica, świeżość, 

zmiana planów biegnąc za głosem serca.

 

Gdzie dobiegłam?

Na jakim pełnym maków polu jestem?

 

Każdy z nich jest czymś innym,

każdy piękny, każdy zasługuje na kilka słów.

 

I tak zostawiam,

jadąc, cała droga jakby magią.

 

Ktoś inny napisałby coś innego.

Która dziewczynka z tych we mnie teraz rozkazuje klawiaturze?

[Rafael Marius]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Ta co lubi poezję zapewne.

[Alicja_Wysocka]

@Berpar2 Wiesz... skojarzyłam sobie Twój wiersz z muzyką, tutaj;

'jakbym sięgała po coś co dawno nie czuło moich rąk'

Jakbyś mówiła mówiła o instrumencie, który czeka na Twoje palce, które od gry na strunach krwawią - ale tak trzeba, później przejdzie.

 

'To jak klucz do siebie samej,

do pytań dlaczego lubię ciszę '

 

Od razu pomyślałam o kluczu wiolinowym lub basowym, który otwiera pięciolinię,

a cisza, to pauza, która też gra.

 

'Czy uśpiłam siebie samą?'

(...)Niewinność, tajemnica, świeżość, 

 

'Która dziewczynka z tych we mnie teraz rozkazuje klawiaturze?'

Tak, muzyka potrafi ukołysać, uspokoić, uśpić - a mnie upić :)

No to pofrunęłam, ale przyniosłaś mi skrzydła :)