Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Consensus

andrew
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

andrew

andrew

Opublikowano
Opublikowano

wieczny consensus
nic nie zbuduje
a może nawet
życie zrujnuje 

 

myśl śmiała lotna 
drogi otwiera
chociaż czasami
trochę uwiera 

 

więc pofruń w górę 
razem z ptakami 
inaczej będziesz 
w tyle za nami 

 

7.2025 andrew

1
ireneo

ireneo

Opublikowano
Opublikowano

już nie wiara, a myśl śmiała prezydentem czyni wała? Czytałem tu, o krowach jako przykładzie żywotnej  boskiej opieki nad stworzeniem intelektualnie kalekim. One to  z zerowym ilorazem, jako "jedyne" na mleko przerabiały trawę. 

 

Ptaki nie fruwają w niebiosa wysoko by usłyszeć glos Jezusa, a na tyle, aby wypatrzyć pożywienie - choćby tęczowe motyle, albo zwiać przed większymi, głodnymi skrzydłami i dziobami. 
Ot i cały romantyzm "walki o ogień".

 

(Można być w tyle i przed tobą, czy wami. A jak, to odsyłam do lektury pt. Logika praktyczna)

 

Ten wieczny konsensus to może boskie przymierze? Jak tak, to bingo - rujnuje wolę postępu i rozwoju. Nic dobrego po paktowaniu Jezusa z alkoholikiem Noe zrodzić się nie mogło.
Jak miałeś na uwadze inny wieczny, rujnujący pakt to zapodaj, aby to tu nie wyglądało na wieczny bełkot.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Florian Konrad
      Lunapęd

      Przez Florian Konrad · Opublikowano

      @Poet Ka Dziękuję serdecznie za tak miłe słowa. @aff Dziękuję i również pozdrawiam.
    • Florian Konrad
      Homo floresiensis

      Przez Florian Konrad · Opublikowano

      o, jaki cudak: panujący, choć małpolud! gdyby korona rosła mu do wewnątrz czaszki – może kłując pobudzałaby szare komórki do działania. a tak – słowotok i przeskoki, szarpanina przerywanym ściegiem, myśl niczym kamyczek. puszczanie kaczek po chłodnej tafli. niewiele potrzeba, by naprawić. wystarczy odrobina czułości będąca jak kreska na środku talerzyka i banknot, by mógł ją wciągnąć, rozjaśniony poznał istotę własnych pragnień, chciejstw, fetyszyzmów. jednak nawet tego brakuje. wiem! poczytaj mu literaturę. na głos i mało wyraźnie, by zarysy się zlewały. pewnie spodoba mu się crossoverowy fragment o Podstolinie włażącej na Telimenę, słowa cętkowane, kręte. naucz go zafałszowanej sztuki, wersji kolażowych. niech jeszcze bardziej zmarnieje, podtraci się usiłując chwytać rozjazdy, przepływy, rozchylające się brzegi okładek. ...jeny, wyczuł, że o nim mówię, chyba zaraz zlezie z tronu! nie znasz, w głowie ci się nie pomieści, do czego może być zdolny! nie daj się zwieść – pomimo lichej postury – to bydlę, co gryzie i brda, uciekaj!
    • Waldemar_Talar_Talar
      czaszka Jorika

      Przez Waldemar_Talar_Talar · Opublikowano

      Witam - mi też uśmiech czaszki się podoba -                                                                                   Pzdr.serdecznie.
    • Waldemar_Talar_Talar
      Ludowe

      Przez Waldemar_Talar_Talar · Opublikowano

      Witam - Ludowe mądrości są jak stare płoty.- zgadzam się - niby stare a wciąż żyją - wiersz na tak -                                                                                                                     Pzdr.                           
    • iwonaroma
      za dużo

      Przez iwonaroma · Opublikowano

      @Andrzej P. Zajączkowski :) Dziękuję     

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...