Ten dzień

[Anonim_z_berlina]

Basiu!

To już rok, odkąd Cię straciliśmy.

I jaki to był rok…

Tyle zmian.

Tyle wydarzeń.

Tyle wszystkiego.

 

Pamiętam bardzo dokładnie,

jak trzymałem Cię za rękę

i usłyszałem ostatnie uderzenie Twojego serca.

 

Sięgnąłem dna.

Naprawdę.

Przerosło mnie to życie.

Zatraciłem się, popełniłem kilka błędów…

Ale chyba jestem już na dobrej drodze.

Chyba.

 

Nigdy Cię nie zapomnę.

W moim sercu jest miejsce,

które należy tylko do Ciebie.

 

Dziękuję Ci.

Za to, że się pojawiłaś w moim życiu.

Za to, że byłaś.

Że zawsze mnie wspierałaś.

Nigdy nie zwątpiłaś.

Ukształtowałaś mnie.

Doceniłaś.

 

I za naszego syna…

Niesamowity chłopak.

Jest taki dzielny.

Kochany i odpowiedzialny.

Jest lepszy ode mnie.

 

Wstajemy z kolan.

I idziemy we dwóch dalej…

[Alicja_Wysocka]

@Anonim_z_berlina

Bardzo poruszający, szczery tekst. Czuć w nim ból, ale też miłość, wdzięczność i próbę powrotu do życia. Prosty, bez patosu – i przez to jeszcze bardziej autentyczny. Zatrzymuje na chwilę.

[Dagna]

@Anonim_z_berlina podziwiam odwagę i szczerość wyznania, które zaowocowały może uszczuploną lirycznie, ale pełną autentyzmu - wypowiedzią, pozdr.

[Anonim_z_berlina]

Dziękuję za szczerą krytykę, cieszę się w pewnym sensie że sie, podoba. 
wolałbym jednak nie pisac tego. 23.05 była pierwsza rocznica smierci