Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Słońce już dawno wstało, świeci wysoko. 

Piotruś wolno zaspane otwiera oko.

Ptaki śpiewają i po niebie figlują. 

Pszczoły oraz mrówki wytrwale pracują. 

Piotruś przeciąga się w łóżku ociężale,

Obraca na bok i śpi, wstać nie chce wcale.

Opublikowano

@Michał Smółka  Przypomniałeś mi piosenkę, której nauczyła mnie mama.

 

Już słoneczko, rankiem wstało

już do pracy wstawać czas

dalej, dalej wszystkie śpiochy,

ja promyczek budzę was.

 

A co do wiersza, spróbuj rymować nie tak dokładnie, wycisz troszkę rymy np.

wysoko - po coś, brzmiącą, obłok. W tym celu bierz pod uwagę samogłoskę z ostatniej sylaby. Samogłoska ą, w brzmieniu, jest podobna do samogłoski o.

 

figlują -ażurom, ponuro, złotopiórą, posnuło

To tylko przykłady.

Wiesz, jak zaczynałam zabawiać się rymem i widziałam niedokładny rym, to myślałam, 

że autor nie potrafi znaleźć dokładnego, i podsyłałam pomysły.

Tymczasem to ja musiałam zmienić zdanie.

Pozdrawiam :)

 

Opublikowano (edytowane)

@Michał Smółka  Fajnie, że się nie obrażasz, możliwe, że będą z Ciebie ludzie :)

Trzeba przez uwagi i rady przejść spokojnie. Moim zdaniem służą czemuś i komuś.

Komentarze typu, fajnie, podoba mi się, tak też można, niewiele dają, niczemu nie służą.

Autor pozostaje w przeświadczeniu, że już nic nie musi.

A właśnie musi, cały czas coś musi, w związku z twórczością.

Edytowane przez Alicja_Wysocka (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

@Alicja_Wysocka Uważam tak samo. Bez słów krytyki i oceny nie jesteśmy w stanie sami stwierdzić, czy to co tworzymy jest w porządku i będzie akceptowane przez szerszą publikę. Trzeba być gotowym na krytyczne uwagi i nie zrażać się. Każdy popełnia błędy, należy jednak z nich wyciągać wnioski, nie koniecznie ciskać w kąt.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • o tym że zastać kogoś na miejscu         ciągle nic nie znaczy bluszcz w ogrodzie mojej siostry wiąże słowa które potem gałęzie przydrożnego dębu rozwiązują   szukam grabię liście czyszczę zlew grzebię w mydlinach włosach i okruchach ciała między rzeczami węgielnymi   czekam na zgrzyt koła zamachowego tajemnej szafy za której drzwiami przechowywane są kształty przedmiotów codziennego użytku a także najbardziej nieoczywisty z nich kształt miłości    słucham cierpliwie zanim spróbuję na końcu dopytać  wchodził tam  ktoś czy wychodził zalśnił jak księżyc a może tylko przetarł oczy i zdumiony nic więcej nie zdążył   
    • @Mel666 Hej, "nocny marku". Każde markowanie ma swoje granice, więc i ja zaraz się poddaję, ale chcę Ci przekazać może  nietypowe spostrzeżenie pod tym kolejnym dobrym wierszem.  Piszesz tu i w kilku innych wierszach w sposób, który znam z autopsji. To pisanie "fabularne", typowe dla potencjalnego prozaika. Weź to pod uwag i pisz także prozę, bo to może przynieść równie dobre owoce. Pzdr i dobranoc.
    • @Berenika97 Dziękuję :) Tak, ta ławka, choć pusta, jak piszesz - naładowana możliwością. 
    • Polecam także zajrzeć na mojego bloga literackiego. Tam omawiam dużo ciekawych problemów, o których wielu z nas boi się mówić. Link jest w opisie profilu.   Jeśli chcecie, możecie podzielić się własną interpretacją tego wiersza w komentarzach.           Cisza w pokoju, spokój przy świecy, Kiedy jesteśmy sobie dalecy. Nie ma przyjaźni, jest tylko wojna, Zaś armia w kłamstwa jest dzisiaj zbrojna.   Nie widać ostrzy mieczów! Nie słychać żadnych strzałów! Krwi, mięsa nawet nie czuć! Jedynie słodki nałóg… Jedynie słodki nałóg…   –– –– ––   Serca zatruto, miłość spędzono, Zaś nienawiści dawno uczono. Każdy z nas mundur winien dziś nosić, A kto jest mądry – świat go nie znosi.   Nie widać ostrzy mieczów! Nie słychać żadnych strzałów! Krwi, mięsa nawet nie czuć! Jedynie słodki nałóg… Jedynie słodki nałóg…   –– –– –– –– –– –– –– –– ––   (Gdzieś daleko, gdzieś w ukryciu Dalej ceni się swobodę. Po samotnych dróg przebyciu Dalej w prawdzie słychać zgodę. Mundur – ubiór narzucony Miłość niszczy – świat go wzmacnia, Gdy kłamstwami jest karmiony, Przez co zieleń już nie wzrasta!)   Nie widać ostrzy mieczów! Nie słychać żadnych strzałów! Krwi, mięsa nawet nie czuć! Jedynie słodki nałóg!   Nie widać łez wokoło!! Nie słychać wołań, krzyków!! Człek w łóżku gardzi smołą!! Tam czeka dnia zaniku!!!
    • Następnym razem mogę to zmienić.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...