SZEŚĆDZIESIĄT SZEŚĆ
-
Ostatnio w Warsztacie
-
Waldemar_Talar_Talar 21 408
Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.
Witam - dzięki -
@Berenika97 - @Leszek Piotr Laskowski - dzięki -
1
-
-
Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach
-
- 38 odpowiedzi
- 1 032 wyświetleń
-
- 36 odpowiedzi
- 1 025 wyświetleń
-
- 36 odpowiedzi
- 482 wyświetleń
-
- 34 odpowiedzi
- 800 wyświetleń
-
- 32 odpowiedzi
- 650 wyświetleń
-
-
Zarejestruj się. To bardzo proste!
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
-
Ostatnio dodane
-
-
Ostatnie komentarze
-
-
Przez andrew · Opublikowano
,, Pokładam nadzieję w Panu , ufam Jego słowu ,, Ps. 130 , 5 Ty jesteś Panie drogą często wędruję wśród chwastów czasami nim wyrastam a Ty Ty sprawiasz że staję się ponownie kwiatem na pięknej łące gdy zdołam Cię dostrzec zawsze Jesteś blisko gotowy poprowadzić podajesz nie tylko rękę Jesteś Światłem Jezu ufam Tobie 8.2026 andrew Niedziela, dzień Pański -
Przez Toyer · Opublikowano
Czy gdybym napisał wszystkie słowa świata tysiąc razy kocham czterykroć przepraszam czy choć literkę jeszcze byś pokochała w alfabecie nie po kolei uczucia alfa roześmiana w miłości omedze płaczące kropki w połowie zdania litery w środku są najpiękniejsze marzeniom już się nie kłaniam palę myślniki wyrzucam przecinki w połowie tchu pytaniem krzyczę czy gdyby alfabet nie miał logiki miałoby sens jednej litery życie? -
Przez Charismafilos · Opublikowano
@Berenika97 super! uwielbiam takie klimaty!!! Sam mam ich sporo w swoim życiu ;) -
Przez Leszek Piotr Laskowski · Opublikowano
"Ewolucja wygodnictwa" Ucieczka z epoki spania pod chmurą, od chłodu, od deszczu, od gniewu natury — oto wygodnictwo, co w ciepłe dni nawet wpycha nas w asfalt i martwe mury. Gdy człowiek pochylił się nad krzemieniem, zaiskrzył mu nagle przebłysk rozumu, wykrzesał z kamienia ogień i nadzieję, a koło potoczył — ku dziejom, ku tłumom. Choć dłonie miał twarde, a życie niełatwe, choć mózg jego mniejszy od naszych rozmiarów, to myślą pokonał przeszkody surowe i zaczął budować swój świat ze swych czarów. Niepiśmienni ludzie, bez ksiąg i bez trendów, bez ekranów, reklam, bez świata zmyślonego, tworzyli legendy, bogów i potwory — z lęku, z wyobraźni, z dobra i ze złego. A my dziś tęsknimy za ciszą i lasem, za życiem prostszym, bez blasku przepychu, za chwilą, gdy można odetchnąć pod drzewem, odsunąć od siebie codzienność pośpiechu. Lecz tylko na chwilę — na weekend, na moment, na spacer, na oddech, od miasta uciekać. Bo kiedy wieczorem przychodzi zmęczenie, to własne mieszkanie najmilej nas czeka. Lubimy pająki — lecz raczej wśród liści, niech snują swe sieci z dala od domu. Much nie kochamy, choć przecież są po coś — lecz właściwie nie wiemy, po cóż i komu? Wilgotny wieczór, chłód rześki i czysty, zapach mokrej ziemi, szum nocnego boru — to wszystko zachwyca… przez moment zaledwie, a potem pragniemy wrócić do domu. Bo człowiek zwyciężył surowość natury, lecz w sercu zachował pradawne marzenie: by choć przez godzinę poczuć się dzikim, a potem — wygodnie — na kanapie leżenie. Leszek Piotr Laskowski.
-
-
Najczęściej komentowane
-
.thumb.jpg.b66daf18cc3b5c3903dff7073373af8f.jpg)
-
Wiersze znanych
-
Najpopularniejsze utwory
-
Najpopularniejsze zbiory
-
Inne
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się