Garść 4

[Konrad Koper]

Artysta siedzi przed radiem. Sprawia wrażenie zamyślonego.

 

Biegnie audycja o różnych artystach, nasz bohater ścisza odbiornik.

Potem opowiadają o nim, twórca pogłaśnia radio.

 

Za drzwiami słychać sąsiada. Bohater włącza odbiornik, na „cały zakres”.

                                             *

Rozmawiają filozof z poetą.

 

Poeta : „ Jestem cesarzem.”

Filozof : „Co ty powiesz !?”

Poeta : „ Wymyśliłem krainę, w której rządzę

 istotami i żywiołami.”

Filozof : „Dzisiaj jesteś cesarzem, a jutro bogiem.”

Poeta : „ Potrzebuję filozofa jako stróża.”

                                     *

 

 

 

 

 

 Piosenka :

 

SOS

przyszedł bies

wykrzywia się

w „es”.

 

SOS

przyszedł wąż

wykrzywia się

wciąż.

 

Satyra, satyra;

udana para.

 

                            *

Poeta wywołuje duchy.

 

Mówi : „Maro przemów!”

Duch nie reaguje.

Potem dodaje : „miłośnie.”

Duch wykrzywia się.

W końcu mówi : „Przemów twórczo.”

Duch pulsuje – świecąc.

 

Poeta bezwiednie pisze :

Mickiewicz, Norwid, Słowacki,

Kochanowski, Tuwim…