Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Kim jesteś?

Yassamet
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Yassamet

Yassamet

Opublikowano
Opublikowano

[21.3.25]

 

Od lewej do prawej, z góry to na dół,

Odbijam się od ścian własnego umysłu.

Jaki właściwie został mi obraz Twój?

Czemu wciąż nęcisz część moich zmysłów?

 

Już przecież jest dobrze, już jest stabilnie.

Dziś już mi serce z pustki nie pęka.

Czuję, że przyjaźń nam znowu kwitnie.

Nie mierzi mnie już emocji rzeka. 

 

Acz wciąż gdy jest cicho, choć na godzinę,

To jakby ktoś zabrał mi coś ważnego. 

To znów cię kocham. I czuję winę, 

Bo zdusić nie umiem uczucia tego. 

 

Ty uzależniasz. I ciągle szukam

Alternatywy - by dać ci spokój.

I ciągle nie mam, tylko posucha

Zostaje przez widmo stania tak z boku. 

 

I znowu chwila dyskusji przyjemnej.

Tu inny już szuka mojej uwagi.

Już mam nadzieję: koniec. Nigdy więcej!

Nawet nie czuję po tobie straty.

 

I chwila mija i znów to samo.

Ciągle i ciągle. Kim dla mnie jesteś?

Czy kiedyś jeszcze będzie mi dano

Kochać tak mocno, jak kocham Ciebie? 

 

1

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Dekaos Dondi
      Opowiastka Kamienia Łupanego

      Przez Dekaos Dondi · Opublikowano

      Jaskiniowiec Nagłówek, który sobie imię sam zmienił–(chociaż druga Rada Żywych Jaskiniowców, bo pierwszą zagryzł tygrys szablasty i nie mogła radzić– nadała mu ksywkę Półgłówek)–wypił z wyłupanego kamienia etanol i po chwili zobaczył czterononożny stół, który się przeobraził w siedmionożnego pająka, o migoczącym imieniu Fluoryt.         Ów miał świecącą, różnokolorową dupkę, co to miała zwabiać, tłuste muchy paprociowe. Stąd taka nazwa do niego przylgnęła, niczym florin, wyduszany gdzie popadnie, z różnych cuchnących dziur, by rośliny pachnące, lepiej rosły.    Wspomniany siedmioczłapaniec, miał zamiar całe stada tezauryzować, zaś odpowiednio zesumować, jako lokatę na wymianę za przędzę, bo sam już nie umiał snuć, a chciał się na stare lata, pobujać.            Poza tym, ich skrzydlate krzątanie się, potrafiło go rozgniewać i wprowadzić w podły, stereotypowy nastrój. Wtedy to widział i słyszał po bokach, lewy i prawy głośnik. Wisiały na kłach szalonego Mamuta, hardrockowego. Prawdziwy kolos muzyczny z niego był.      Super turbo, ciężka masa bantamowa, który to na kłębie, miał wytatuowaną aktorkę z dalekiej przyszłości–( kumpel seksomamut, lubił artystycznie kreskować)–zatem skąpo zakreskowana była, a on, głośno łupany meloman, lubił o tym wszem i wobec, decybelami ogłaszać.                    Biedny pająk, chciał wyprocesować święty spokój, ale nie zdołał i pomyślał smutno, że z bujania, dupa. Z tej to zgryzoty, drapieżny karcynoid zalągł się w jego wnętrzu. Pożerał go tak samo, jak on pałaszował muchy. Coraz większy i większy. Ustawicznie nienasycony.    Aż wreszcie rozsadził siebie i pajęcze ciało, a rozszalałe w agonii strzępki, zapaskudziły tekst, wilgotnymi wnętrznościami oraz przeżutymi ścierwami much. I to w zasadzie, był fragment końcowy tekstu.
    • aniat.
      jesień w Olszy

      Przez aniat. · Opublikowano

      Czytając Twoje wiersze czuję na skórze swoje wspomnienia, dzieciństwo, lato u babci. Tęsknota się  budzi, ale tak jakoś miło. Lubię Cię czytać.
    • Marek.zak1
      zaczęłam się śmiać

      Przez Marek.zak1 · Opublikowano

      Trump też był czy ciągle jest pionkiem w rękach co poniektórych, a mówią, że ma taką władzę, więc wyluzuj i uśmiechaj się:).
    • aniat.
      ONE są takie mądre

      Przez aniat. · Opublikowano

      A ja nie odbieram tego wiersza jako pochwałę kobiet. Wręcz przeciwnie, widzę tu ironię, na kobietę która niby wybiera, ale potem „musi” być szczęśliwa. Miłego dnia

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Dekaos Dondi
      Mlaskające Wampiry

      Przez Dekaos Dondi · Opublikowano

      siku siku siku siku dziś się dzieje zimne krwinki do szklaneczek krewny leje na sześćdziesiąt sześć sposobów wyżłopiemy blisko grobów żeby później znów w trumienkach grzecznie spać   gulgotamy nasz apetyt ciągle rośnie żeby było nam wesoło i radośnie kły o szkiełka wciąż stukają marsz żałobny wygrywają już chrupanie się zaczyna skrzepłej krwi   te cukierki to wiekowa jest radocha każdy chrupki te czerwone wielbi kocha dziadek co mu kły wpadały dziwnie jakiś podupadły bo wnerwiony gryźć nie może biedak nasz   nagle weszły ale wcale nie na spanie wilkołaki się przywlekły na pochlanie wrzeszczą krzyczą serenady do księżyca bez żenady niby krewni po kisielu skrzepłym już   w progu stoi krewna tego co nie ciućka oj się przyda biedakowi taka wnuczka chrupie żwawo cukiereczki wypluwając do miseczki dziadek mymla uśmiechnięty krwisty miał  

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...