romanse

[Krzysztof Kwiatkowski]

u mnie na półkach
stoją romanse
żadne tam kryminały
boskie komedie
martwe dramaty ludzkie
żadne kamienne szańce

każdego wieczora
opowiadam z półki
zakurzone baśnie
o tym że będziemy gwiazdami
i że ta piękna kobieta
nie patrzy się na ciebie
lecz na mnie

bo ja chcę w coś wierzyć
wystarczy mi tych parę stron
od razu poznaję Picassa
odwiedzam nocą paryskie domy
i tańczę ten hiszpański taniec

bo ja chcę by ktoś we mnie wierzył
po prostu by zobaczył te księgi
zamaszyście wirujących pragnień
może i on się rozczyta na dobre
w cytatach z innego świata

więc maluję siebie
w czerwieni i błękitach
i przepadam głęboko tam
gdzie miłość jest symboliczna
a my wszyscy jesteśmy wielkimi gwiazdami

[Agnes]

hmm....wiersz przegadany stanowczo, pod koniec robi się strasznie monotematyczny, powtarzasz się, ale treściowo zaciekawił mnie, poczułam jaką rolę mają książki, a raczej przypomniałam sobie jaki mają smak, zapach....ile można zwiedzić, czego się nauczyć...

jesli rozpatrywac ten tekst w kwestii poezji...nie jest najlepiej, trzebaby to trochę przykrocic, zawęzić, sprawić aby bardziej zaciekawiał, a poza tym nie był typowo opisowy....

w takiej formie jestem na nie, choć uczucia cieple wywolal

pozdr.

[Michał Ziemiak]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Niestety, zmuszony jestm zgodzić się z Agnes. Choć miejscami jest bardzo, nazwijmy to "klimatycznie" (np. "odwiedzam nocą paryskie domy"), to jednak utwór jest zbyt obszerny i przegadany! Gdyby tu i ówdzie pociąć - będzie dobrze!
pozdrawiam!