niespokojny strumień

[Natuskaa]

strumień burzy się uparcie

najeża kolcami sosnowymi

a ja w nim moczę stopy

bo czuję że to jest lecznicze

 

i tłumaczę sobie sposobami

że zebrał co wziąć musiał

czasem liście czasem łzy

czasem krew z przemytej rany

 

że trzeba by niósł wszystko

i to przyjemne i to zaniedbane

żeby rozdawał na prawo i lewo

tak wiele i niewiele zarazem

 

potem wstaję bo czas iść dalej

drogą do samego źródła

aż do skalnego serca marzeń

tych ukrytych gdzieś w środku

 

[andreas]

Wodolecznictwo i to w dodatku w takim ładnym wierszu , może być bardzo skuteczne. Dobrą opinię mają również tężnie w Ciechocinku...

 

Cudowne tężnie

 

dziwnie był wiotki Lech z Ciechocinka

nie mógł więc spłodzić córki ni synka

z żoną mieli wszak nadzieję

że pod tężnią mu stężeje

miękkiego ciała choć odrobinka

 

Pozdrawiam.

[moina]

@Natuskaa może to zabrzmi zbyt banalnie co do treści...

Bardzo emocjonalny, budujący - pokrzepiający. Dużo tu można "wyczytać" etapów życia i radzenia sobie z nimi.

[Nata_Kruk]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Moniko... 'pożyczyłam' kilka słów, z Twojego postu... :)

Natuskaa, pozdrawiam Ciebie i Monikę (za pozwolenie ;))

[Natuskaa]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

:))

tak tę nadzieję pielęgnowali

że im wyrosła miłość ze stali

niby twarda niby tęga

taka miłośc to mordęga

wnet się poddali czułość wybrali

 

Dzięki, uśmiechnęłam się na wersy. Również pozdrawiam :)

Etapy są nieuniknione, a im ich więcej, tym trudniej i łatwiej zarazem, taka dwoistoś,ć która jakby jest wpisana w ludzkie losy.

 

Dziękuję za komentarz. Pozdrawiam :)

Miło, że mnie odwiedzasz i odczytujesz intencje.

 

Dzięki i pozdrawiam :)