Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Zgłoś

  • Niestety, Twoja zawartość zawiera warunki, na które nie zezwalamy. Edytuj zawartość, aby usunąć wyróżnione poniżej słowa.
    Opcjonalnie możesz dodać wiadomość do zgłoszenia.

    ×   Wklejono zawartość z formatowaniem.   Przywróć formatowanie

      Dozwolonych jest tylko 75 emoji.

    ×   Odnośnik został automatycznie osadzony.   Przywróć wyświetlanie jako odnośnik

    ×   Przywrócono poprzednią zawartość.   Wyczyść edytor

    ×   Nie możesz bezpośrednio wkleić grafiki. Dodaj lub załącz grafiki z adresu URL.

    ×


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Nata_Kruk
      Prawda

      Przez Nata_Kruk · Opublikowano

      .... chciałam zacytować coś, ale dość machania myszą, nie bierze mi. Całość o prawdzie.. wymowna, ważna i bardzo ładna puenta. Pozdrawiam Bereniko.
    • vioara stelelor
      Nie tym razem

      Przez vioara stelelor · Opublikowano

      @Nata_KrukBardzo ciekawa perspektywa - bo z jednej strony jedno czekanie, z drugiej - inne, chyba ważniejsze. Los bywa przewrotny. I nie zawsze wszystko wygląda tak, jak można ocenić na pierwszy rzut oka. Wydaje mi się też, że mamy tendencję do uproszczeń i dopasowywania sytuacji do schematów w głowie, a to sprowadza nieporozumienia, konflikty i frustracje. Ciężko po prostu zaczekać na to, aż wszystko się samo rozwiąże, bo mózg domaga się natychmiastowego algorytmu, żeby działać.   Twój wiersz pokazuje rozdarcie między powinnościami, a wybór jest świadomy, choć trudny.
    • Gosława
      ciszy wezbrane brzegi

      Przez Gosława · Opublikowano

      każdy powinien mieć miejsce w którym pochowa łzy niczym wezbraną rzekę z korytem sięgającym serca trzeba zapleść ręce by było bezpieczniej odległe południe z okrągłym słońcem nad chatą już zaszło spójrz woda przelewa się w chmurach z kluczem ptaków odleciał spokój szmaty ciaśniej przyległy do pleców smutek niczym słodkie okruchy zlizane w pośpiechu stałam się być czujna zapamiętuję każdy kamień raniący stopy stare ciało bez twardych brodawek które niczym pestki wyplute odrodzi się z ziemi
    • hollow man
      słowa na marne

      Przez hollow man · Opublikowano

      @bazyl_prost Dla porządku:   Las Meninas (Velazquéz) Studiuję czy jestem studiowany jestem centralny i zapasowy Tym mnie widzą drzwi nie wiem kto jest na scenie a kto na widowni Nie wiem czy zniosę napiętą nić Mam rolę, zawsze mam Aż staję się rolą Do obłędu zgrywam Ją w przerwach Między sekundami Tańczę przed nim  Tak nieruchoma jak  Można tańczyć oczami Gdy staje się falą Promienistych cząstek Ubranych w kolory Rozebrana ze swoich Rodowych barw   (kooperacja: Magdalena & hollow man)
    • FaLcorN
      Dam Ci klucze

      Przez FaLcorN · Opublikowano

      @KOBIETA Lubię wiśnie i mogę być wiśnią. Zasadzisz mnie w swoim ogrodzie? ;)    

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...