Zmielenie

[m1234]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Edytowane 25 Lutego 2025 przez m1234 (wyświetl historię edycji)

[moina]

@m1234

"Jedziesz prętem po kratach" - cytując Ciebie.

Zmielenie tytuł i tyle tu organów..

A tak serio wojenne to widzę 

[m1234]

@Domysły Monika mam pewien cykl tematów ciężkich. Ten utwór, to rzeczywiście jeden z mocniejszych, jednak paradoksalnie nie dotyczy wprost wojny, chociaż efekt czasami przypomina "mentalne i fizyczne zmielenie". Masz rację, że tytuł i zastosowanie tej "organiczności" może prowadzić "do wojny", ale nie. Dobrze, że wiersz otwiera się na różne interpretacje. Tak myślę. Dziękuję za reakcję i komentarz. :)

[moina]

@m1234 więc zadam pytanie co było inspiracją bodźcem ? 

Powiem tak ... Tajemniczo zrobiło się od momentu ..."znalazł go pies"..

I cofnęłam się do początku.

Jakby to było o kimś konkretnym - tym "wewnątrz" 

Dobry tekst lubię się na takich - połamać.

Pozdrawiam 

[m1234]

@Domysły Monika Nie powiem.

 

Żartuję ;) Nie lubię siebie interpretować, więc podpowiem tylko, że to raczej utwór "narracyjny". Tak więc nie ma tu jakiejś wewnętrznej dyskusji ze sobą, jest obserwacja i tak, jest pierwiastek bezpośredniego doświadczenia, ale właśnie raczej jako uczestnik, a nie bohater zdarzeń. Stąd wyniknął bodziec.

[m1234]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

tak, potrafi sponiewierać ;)

[moina]

@kollektiv tak myślałam że mi nic tu nie podpowiesz...

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Obserwacja jest też wewnętrzna czasem "ktoś" wyjątkowy spostrzegawczy dostrzega "cień wojny" w upalny beztroski dzień.

Masz oko.

Pozdrawiam i do poczytania 

 

 

Edytowane 25 Lutego 2025 przez Domysły Monika (wyświetl historię edycji)

[m1234]

@Domysły Monika ...dostrzega "cień wojny" w upalny beztroski dzień...

 

Tu dotykasz sedna. Myślę, że to jest to, do czego może dążyć każda pisząca osoba. Niewielu się to udaje.

[viola arvensis]

@m1234 bardzo intrygujący wiersz, jak to często u Ciebie. Pod wrażeniem.

[Deonix_]

Organoleptycznie odczuwalny, bardzo mocny. 

Ale końcówkę czytam jednak optymistycznie. 

Przypadek zmielonego daje jednak nadzieję, że wysiłek, ciężka praca

i dobre, szlachetne intencje powodują, że Bóg/los/Wszechświat czy jakaś inna Wyższa Instancja 

nie zostawia takiej osoby samej sobie i pomimo trudności i traum przychodzi ratunek i szansa na normalne życie... 

Tak to widzę, swoimi oczami, na tę chwilę :) 

 

Pozdrawiam serdecznie :)

 

Deo

[Laura Alszer]

@m1234 Bardzo mocna, bardzo dobra poezja