Ostatni spektakl

[Laura Alszer]

zgasły światła 

opadła kurtyna

w powietrzu widać jeszcze dym

liżący stopy

w białej masce arlekina

odbija się twoja prawdziwa twarz

 

zimno mi 

odkąd odegraliśmy ostatnie przedstawienie

wyrzuciłam cię za drzwi

przygasła świeca

jej blask jeszcze się tli w moich źrenicach 

jej blask jeszcze się tli w piersi

 

zimno mi

odkąd przestała grać muzyka

stary fortepian skrzypiąc

wypłakał ostatnią melodię

nie słyszę już dźwięku twoich kroków

stojąc na scenie piszę nowy scenariusz

[Bożena De-Tre]

@Laura Alszer Bardzo dobry wiersz i można odnależć w nim więcej i więcej..i powrócić do niego bo warto-nie wartościując.Jest miłość świadoma do siebie…i fortepian który wciąż gra..pozdrawiam.

[Laura Alszer]

@Bożena De-Tre Serdecznie dziękuję! I pozdrawiam

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[mariusz ziółkowski]

@Laura Alszer pięknie poprowadzony wiersz, pozwala na zamyślenie. Ostatni wers jednak za łatwy do przewidzenia jak  na tak fajne pisanie. Pozdrawiam serdecznie.

[Laura Alszer]

@mariusz ziółkowski Bardzo dziękuję za przeczytanie i opinię