Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Lusterko

Agnieszka Charzyńska
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Agnieszka Charzyńska

Agnieszka Charzyńska

Opublikowano
Opublikowano

Modro – różowe wiązki świateł rozbieganych

I pęki wstęgokształtłne niesfornych płomieni,

Sinoblade, spuchnięte, rozedrgane cienie

Karminem podświetlone – dwie zamkowe ściany,

 

Dach fioletowy nieco, jakby zawstydzony,

Siwobłękitne kłęby, dążące ku niebu,

Dziewczęca dłoń zsiniała (trzyma kromkę chleba),

Przemęczone upałem katedralne dzwony

 

Spoglądają zbolałe, z goryczą i żalem

W stłuczonego lusterka strzępiaste okruchy,

Wokół snują się dymy – burej wełny szale,

 

Na ścianach tańczą iskier złotorude duchy.

Lecz lusterko, pod pyłem pogrzebane miękkim,

Nie pokaże już dzwonów –  ni bezwładnej ręki…

3
Gość
Ten temat został zamknięty. Brak możliwości dodania odpowiedzi.
 Udostępnij
Tematy

  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Berenika97
      Łączniczka

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @piąteprzezdziesiąte   Bardzo dziękuję!    Niestety masz rację - to nie jest już nasza wojna, ale gdzieś wciąż trwa, i dzieci wciąż płacą za nią najwyższą cenę. Pozdrawiam serdecznie. @Marcin Tarnowski     Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. 
    • Jacek_Suchowicz
      spacerek

      Przez Jacek_Suchowicz · Opublikowano

      "jeśli nie będziecie jak dzieci nie wejdziecie do królestwa niebieskiego"   Nieubłagany przyjdzie nie w porę czas, gdy tytuły stracą znaczenie. Tkwią przed nazwiskiem w duchu pokory wraz z etatami są już wspomnieniem.   Cóż pozostało? Tylko spacerek, wśród mijających dni oraz godzin. Zaś do zrobienia całkiem niewiele, ale się spieszmy – musimy zdążyć.   Żeby nie było nam nazbyt dobrze, przeszłości plecak stale nosimy. By coś zakończyć dobrze i mądrze, przebaczyć innym i sobie winy.   Przestać się wstydzić łez oraz wzruszeń darzyć czułością zwiewną i lekką pogodą ducha każdego urzec świat widzieć sercem - jak każde dziecko.
    • viola arvensis
      Ulubianka

      Przez viola arvensis · Opublikowano

      @Wal o jak mi miło

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Dziękuję.     @Berenika97 cieszę się, że z taką lekkością i swobodą ten wiersz odebrałaś, opisałaś i polubiłaś. Jest mi bardzo przyjemnie. Dziękuję pięknie
    • violetta
      Tam, gdzie mleko i miód

      Przez violetta · Opublikowano

      @Rafii koniecznie:)
    • kultura_pop
      INACZEJ

      Przez kultura_pop · Opublikowano

      Chcę być miły, ale już sam nie wiem komu mogę ufać Skoro tutaj nawet szewc chodzi w potarganych butach Nie zamierzam już dłużej udawać, że się znam na ludziach Każdy wyrywa się ze swoich schematów i to budzi strach.   Wszędzie prostą drogą, okazjonalnie tylko skręty W zgodzie sam ze sobą, tylko ty i twoje błędy za tobą myśl, że już jutro będziesz lepszy a końcowo jesteś tylko trochę mniej zły.   Zazwyczaj jedynie żartuję lub kłamię, więc nie dziwię się, że mi nie wierzysz Lecz za nim naciśniesz spust, pomyśl najpierw dwa razy gdzie mierzysz Chciałbym jeszcze raz od nowa, wszystkie te ciężkie momenty przeżyć I spróbować się chociaż tym razem w kawiarni przed nią nie speszyć.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...