Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Obojetnosc

misiek
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

misiek

misiek

Opublikowano
Opublikowano


Obojetnosc.docx

1 / 1
Przez chwilę wròciła mi chęć do życia chęć do lepszego sobą bycia myślalem że się złych emocji pozbyłem dobrze myślałem lecz się za bardzo przestawiłem i się tez Tych dobrych  emocji pozbyłem  
Byłem za bardzo empatyczny ,rozregulowalem się teraz jestem apatyczny zamiast się cieszyć życiem stałem się obojętny na wszystko co się w okòł mnie dzieje  nic do mnie nie dociera czy to piątek czy niedziela  nic nie czuję brak celów motywacji   taki moment rezygnacji nie czuję gniewu żalu ani miłości nic nie czuje zadnych uczuc jestem wstanie obojętności.
Wiem że znów muszę w głowie pomajstrować by się mòc w końcu ustabilizować.
             M.T  

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • sparowana
      Para

      Przez sparowana · Opublikowano

      @Charismafilos dziękuję, miło mi :) napisałam coś pierwszy raz i wahałam się czy się tym dzielić 
    • violetta
      DYLEMATY  JĘTKI

      Przez violetta · Opublikowano

      @.KOBIETA. moje miejsce z lawendą:) umyłam okna i jedwabne firanki:)

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Przemek
      Życie...

      Przez Przemek · Opublikowano

      Ktoś zapytał — czy warte jest poświęcenia? Pewien starzec odpowiedział z przekonaniem.   Lecz dla kogo? Dla własnych wartości czy dla drugiego istnienia?   Być może nie w wartościach kryje się to, czego szukamy, lecz w sercu i uczuciu, którego wciąż nie potrafimy do końca pojąć.   Być może właśnie dlatego walczymy o dobro i o uśmiech na twarzy drugiego człowieka, by własne blizny zagoić jego szczęściem.   Gdy sami ponownie szukamy ścieżki, którą chcemy podążać, być może to oni są odpowiedzią na nasze zagubienie.   Może nie jesteśmy tutaj tylko po to, aby myśleć o sobie. Być może naszym zadaniem jest walczyć o radość tych, którzy idą obok nas.   Może właśnie wtedy odnajdujemy samych siebie.   A naszą myślą przewodnią nie będzie już wartość, którą kierowaliśmy się przez całe życie, lecz uczucie, które odkrywamy każdego dnia choć jego sensu wciąż nie potrafimy do końca rozgryźć.   Być może nadejdzie dzień, w którym spojrzymy dookoła siebie, w rodzinnym domu, gdzie przeżyliśmy swoje dni, i pomyślimy...   Czy było warto?   Lecz odpowiedzią nie będą słowa, ani najgłębsze analizy.   Będzie nią spojrzenie na tych, którzy pozostali przy nas.   I wtedy zrozumiemy, czym tak naprawdę było to uczucie, którego uczyliśmy się przez całe życie.   Pocałunek żony. Łza radości córki. Biegające wnuki po pokoju.   Czyż nie o to właśnie nam chodziło?   Zrobiłem wszystko, co byłem w stanie. Oddałem wszystko, co mogłem.   A życie odpłaciło mi uczuciem, którego szukałem przez lata.   Dopiero oddając siebie drugiemu, zrozumiałem, po co tu jestem.
    • Konrad Koper
      Magia

      Przez Konrad Koper · Opublikowano

      Człowiek, światło, robak pojawia się i znika.   Tik- tak tik-tak Magia nie unika.
    • Na liniach czasu
      dusznonoc

      Przez Na liniach czasu · Opublikowano

      @Poet Ka Serce w tym sensie jest tu symbolem a nie organem ale no jak zawsze można wziać to też dosłownie wtedy może i można to tak czytać. Tylko jak zawsze liczy się całość wiersza i jego wydźwięk całościowy.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...