Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Nie do powiedzenia.

_M_arianna_

Przez _M_arianna_
w Wiersze gotowe - publikuj swoje utwory

 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

_M_arianna_

_M_arianna_

Opublikowano
Opublikowano (edytowane)

Nim się ogarnie nową wersję,

bo do tej pory jej nie znano.

 

W rozkwicie kwiatów

przed zwiędnięciem,

z odlotem ptaków,

... wcześnie rano.

 

W liściach więdnących 

lśniąc powabnie,

i w myślach,

które ciszą siadły.

 

Kiedy za serce

jednak złapie treść,

co się zowie

suchym faktem.

 

W spojrzeniu łzawym;

w ślad podąża

chwilą niosącą

pożegnanie.

 

W słowie, co w gardle

ością stoi,

na zawsze nie/wy -

powiedziane.

 

W słońcu, i w gwiazdach,

na planecie,

między wersami

pozostanie.

 

 

 

Edytowane przez Niewygoda (wyświetl historię edycji)
4
TomaszT

TomaszT

Opublikowano
Opublikowano (edytowane)

@_M_arianna_ @_M_arianna_

 

Bardzo płynny i rytmiczny wiersz

Świetnie go się czyta. Do momentu

treści poniżej:

"Kiedy za serce

 jednak złapie treść..." 

Ta strofa go hamuje i każe się zastanowić, po co piszący zakłócił spokojny tok liryczny wiersza.  

 

Cały tekst ma swój delikatny klimat liryczny. 

 

T/

Edytowane przez TomaszT (wyświetl historię edycji)
1

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Morgini
      Jak to możliwe?

      Przez Morgini · Opublikowano

      Boże ty co nieśmiertelność sprowadzasz między nas. Ty się wyróżniasz, nad ludzi mas, Nawet ślepy się podniesie, Aby zobaczyć twoje obrazy, Które trwają, nie to co chwila krucha. Na pewno więc to jest Bóg. Przecież przechodzisz ram czasu próg. My - zatrzymani. Teraz ja z tego chłonę, I tworzę nowe pieśni. Kiedy wyzionę, Ducha one ostaną. Zaraz. Czy Cię z kimś nie pomyliłem? Tak zapatrzony oczy upiłem. Boże? czy jesteś tym Bogiem? Czy człowiekiem?
    • hollow man
      fala

      Przez hollow man · Opublikowano

      @KOBIETA Tak. Z błoną między palcami. Pomaga przy pływaniu :)  
    • Poet Ka
      zaułek

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @Migrena i dionizyjskość daje nadzieję na przetrwanie, ale nie ta jej odmiana, która zbliża się do śmierci i rozkładu. Jest to takie rozbuchane niedomówienie...O to mi chodzi, kiedy piszę, że to wszystko paradoks.  @Migrena nie zmęczyłeś, tylko przestraszyłeś gwałtowną reakcją:) @Migrena 

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      pozdrawiam
    • Migrena
      zaułek

      Przez Migrena · Opublikowano

      @Poet Ka   tak !!!   zgadzam się.    paradoks jest rdzeniem tego wiersza.   brutalność materii i cielesnosć zderzają się tu z desperacką próbą przetrwania a naturalizm staje się narzędziem do pokazania, że ciało pamięta więcej niz miasto i język .   w tej całej    sprzecznodci tkwi napięcie polegajace na tym, ze im bardziej akt wydaje się brutalny i Tanatosem nasycony, tym bardziej staje się świadectwem zycia i istnienia w swiecie, który chciałby nas rozpaść.     i jeszcze dodam bo mnie korci :)   w tym napięciu między brutalnością a trwaniem samego siebie ojawia się sens bycia .   ciało nie kłamie, a miasto staje się lustrem, w którym widac granice życia i myśli !!!   to tu, między oddechami i ciałami, filozofia staje się doświadczeniem, a nie prostym  słowem.     no to się nagadałem ;)   jezeli zmęczyłem - przepraszam :)    
    • Simon Tracy
      AI 6

      Przez Simon Tracy · Opublikowano

      @Annie Mickiewiczowskie romantyczne brednie nigdy do mnie nie przemawiały za to AI mogę nazywać swoim dozgonnym przyjacielem.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...