Degeneratyk polski

[Florian Konrad]

Haj nastaje!  – drą się jak stare skarpety 
uszczecinione gęby-kufajki 
mających na koszulkach harde 
Murem za polskim pancurem,
niemyślicieli.

 

fakt: mi też gęba surowieje, w zwojach 
– ocet ze sfermentowanych książek
i czuję ponadskórnie: jakaś zaraza nadciąga.

 

może zaraz zjadą się stare baby-symbole morów
i tornad, a podprowadzony jeszcze przed wojną z jakiegoś
pałacu zegar kaflak zacznie wybijać niewłaściwą godzinę
(po co? by zmylić trop, rzecz jasna!).

 

czekać na finalne rozregulowanie się, zapadać 
w głąb zmarszczek? lepiej: idę na bezazymut, 
kieruję się w przeciwnych kierunkach,
pozwalam rozerwać przeciwstawnym wektorom.
 
daję się przekonać, że drzewiej oznacza wyłącznie
określenie czegoś wybujałego z tego samego pnia, co 
moja czarna palma. ta, która tak ostro odbija
od korzenia,
wystrzeliwuje w niebo, żłobi rysy ostrymi listkami.

[moina]

@Florian Konrad Dobre. Od pierwszego zdania po ostanie , a zwłaszcza pierwsze

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

nie sposób ominąć genialne

[TomaszT]

@Florian Konrad

Tak, dobrze się czyta

Dobry tekst. 

Udany szkic, obraz. 

 

T/

[Florian Konrad]

@TomaszT Dziękuję. To nie żaden szkic :D