Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

naukowiec


Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Pewien młodzian mieszkający na Siennej,
wstręt do nauki prezentował niezmiennie.
Ku zdziwieniu rodzicielki,
kupił atlas, z nim - do Elki!

Chce się uczyć anatomii sumiennie.
 

 

Rudy Zenek, co pochodzi z Kórnika,

rozumek ma mniejszy od dzika.,

aż tu hoża Ludmiła,

anatoma wskrzesiła,

bez atlasu anatomię obcykał!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Opublikowano

A mnie drugi bardziej.

 

Tuż po maturze

 

spotkała kiedyś koło Poznania

byłego ucznia biolożka Ania

więc w hotelu było miło

nawet to jej nie szkodziło

że słabą tróję miał z rozmnażania

 

Pozdrowionka.

Opublikowano (edytowane)

@Adaś Marek, @Łukasz Jasiński dziękuję za przeczytanie i serduszka!  :)

@Ajar41cieszę się, że limeryk przypadł do gustu. Faktycznie, może i lepiej... Ale za to trudniej wypowiedzieć jednym tchem, niż w pierwotnej wersji :)

Dziękuję za uwagę i komentarz:)!

@andreas fajne!!!

Dziękuję za komentarz i kontynuację tematu!

 

 

Pewien profesor UMEDu z Wrocławia,

tylko studentkom piątki stawiał.

Jedynie takim,

co dawały znaki,

Zocha dała figę - do dziś poprawia..

 

 

 

 

 

 

Edytowane przez Gizel-la (wyświetl historię edycji)
Opublikowano (edytowane)

@Gizel-la

 

A proszę bardzo...

 

Kiedy Łukasz chodził do szkoły,

a tam jeszcze rządziły czerwone układy,

więc znalazł trzeci obieg 

i wolną samoedukację pokochał,

potem praca, praca i praca

i w podziękowaniu - warszawski bruk,

został więc artystycznym poetą 

filozoficznym i trzy lata walczył

o należny prawnie lokal socjalny...

 

Łukasz Jasiński 

Edytowane przez Łukasz Jasiński (wyświetl historię edycji)
  • 1 rok później...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @KOBIETA Nie jesteś dla mnie drobnostką.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @FaLcorN   nie masz serca!

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      i nie udawaj, że dostrzegasz w ciemnym lesie …drobnostki
    • @Natuskaa Niebywałe. Wiersz zaczyna się od pasztetu, a kończy na kwietnym ogrodzie. A może i nie...? :D   Gdyby jednak słowo "pasztet" odczytać jako brzydotę, a ogród z kwiatami uznać za określenie piękna, to podmiotka znajduje się pomiędzy - lub w ogóle poza nimi, gdzieś obok.    Wiersz brzmi częściowo dysocjacyjnie, jakby peel był w stanie odrętwienia wywołanego zmęczeniem, zagubieniem, rozczarowaniem otaczającą rzeczywistością. Widzę tu opis momentu przeciążenia, kiedy człowiek niby ma co robić, ale w sumie sam nie wie co i trwa bezczynnie, trochę zabłąkany, a trochę zawieszony. I zastanawia się, dlaczego w ogóle utknął w tym stanie, w tym miejscu - z pasztetem - skoro mógłby przebywać w ogrodzie pełnym kwiatów. Na końcu wybrzmiewa nuta cichej rezygnacji. Nie z ogrodu. Z samego siebie.    Utwór opisuje to wszystko w sposób niebezpośredni. Nie ma tu słowa o zmęczeniu, rozczarowaniu, smutku. Może to nawet błąd interpretacyjny z mojej strony. Jednak w wierszu Autor zapisał proces myślowy, który subtelnie sugeruje nam warstwy emocjonalne podmiotu. To jak scenografia bazująca na zaledwie kilku rekwizytach - i jedna scena jednego aktora, który w akompaniamencie tykania zegara potrafi pokazać widzom wszystko, co było do pokazania. 
    • Zasnąłem w moim leśnym domu w kominku dopala się ogień  rozświetlając cały pokój.    Co noc przyjaciele przychodzą  jest ich cała wataha  przywódca przed drzwiami zasiada.   Zaprzyjaźniłem się z nimi   usiadłem po środku stada  małe wilki po mnie łażą.    Głos sowy przeplatany z wyciem  wilków nie pozwala zapomnieć  że są i zaznaczają swoją obecność.    Co noc gdy cisza trwa  stary zegar czas wybija nieustannie i bardzo brutalnie.   Czas ciągle płynie pośród  starych zegarów starych ścian  i obrazów które zawsze tutaj były.   Odizolowałem się od świata  pośród drzew pośród ścian  jestem u siebie i jest mi dobrze.    Nie zapraszam Cię do siebie  moi przyjaciele Cię nie chcą  bo nie ufają nikomu.   Ufamy tylko sobie  każdego dnia i w nocy ptaki dla mnie śpiewają pieśni. 
    • to ty idealna bielą twój styl nienaganny   a zapach mięty przywołał motyle na chwilę nie na chwilę
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...