Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

@corival Z "Sierpnia olfaktorycznego w dziesięciu aromatach":

 

"8. Zapach piołunu w sierpniowe południe

Bardziej pudrowo
niż ziołowo
ascetycznie niemal
przenigdy zmysłowo -

Czyśćcową goryczą skwaru
wtedy gdy kropla rosy
z płachty przypołudnicy
skapnie na ściernisko

Pachnie -


piołunowo-bylicową
męką przemijania
rozkruszonym owocem
pancerną niełupką"

Opublikowano (edytowane)

@Łukasz Jasiński Można Łukaszu, miło mi, że zajrzałeś. Pozdrawiam :)

@Hiala Staram się jak potrafię... miło, że to doceniasz. Pozdrawiam :)

@Jacek_Suchowicz Doskonale zidentyfikowałeś tą roślinę. Jak najbardziej pomocną i użyteczną. Dziękuję za zgrabny jak zawsze, wierszowany komentarz. Pozdrawiam :)

@Andrzej_Wojnowski Wydaje mi się, że intensywność działania zależy od osoby... na mnie działa właśnie dyskretnie... bywają jednak osoby, które są wręcz jakby atakowane. Dziękuję, że zajrzałeś. Pozdrawiam :)

@befana_di_campi Bardzo na temat i jakby uzupełniającego w stosunku do mojego wiersza. Miło mi, że zerknęłaś. Pozdrawiam :)

Edytowane przez corival (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

@poezja.tanczy Dziękuję, że zajrzałeś i pozytywnie oceniłeś ten wiersz. Co do Twojego wierszowanego komentarza: potrzeba potrzebą, gorzej jeśli zmienia się w rutynę i co tu owijać w bawełnę, w nałóg. Wtedy już tak łatwo nie pójdzie z odsuwaniem.

Pozdrawiam :)

Opublikowano

@corival... ... Twoje 'wiersz-o-pisy', bo tak można je traktować, są bardzo 'ciepłe' w odbiorze, charakteryzują się dbałością o szczegóły, wplatasz, nie pierwszy raz,  postacie z historii.. daleeekiej, bądź nie.. 
A tu - psia ruta - cząstka natury, uroczo opisana w pierwszej i połączona z innymi detalami w jeden "obraz".
To spokojne i miłe czytanie, choć nieraz coś sprawdzam... :)

Pozdrawiam.

  • 11 miesięcy temu...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • 61. Fenicjanka (narrator: Agrianin) 1. Pachniała potem i żywicą – jak lasy mego dzieciństwa. 2. Mówiła po naszemu nieźle – „chcesz umrzeć?” – spytała, śmiejąc się. 3. Jej piersi miały konsystencję błota po ulewie. 4. Opium paliła z cynowego naczynia – ucząc mnie znikać. 5. Dym był gorzki – jakby płonęły moje sny. 6. Zobaczyłem brata idącego przez ogień – nie zatrzymałem go. 7. Wtedy płakałem z taką siłą, że drżały ściany namiotu. 8. Rano jej nie było – został zapach popiołu i moneta.   cdn.
    • Jada Gina bób Ani? Gadaj!
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Witam - miło mi że moje wiersze są subtelne - staram się by w moich wierszach               czytający znalazł to coś co ma cieszyć by nie nudziły - serdecznie ci               dziękuję za ową świeżość i młodość  -                                                                                    Pzdr.serdecdcznie.   Witam - ale piękne owe piękne - dziękuję -                                                                               Pzdr.uśmiechem. Witaj - twój komentarz pod wierszem to coś co mnie cieszy - dziękuję -                                                                                            Pzdr.zadowoleniem.                                                                                                      Witaj - miło że tak widzisz ten wiersz - a to mnie cieszy -                                                                                                     Pzdr. @Lucienne - @KOBIETA - serdecznie dziękuję - 
    • @Berenika97   Kamień na falach. Drewno na ciałach — pełna architektura.
    • @Zbigniew Polit @hollow man @Achilles_Rasti   Tekst pokazuje dwa oblicza poetów. Pierwsze wypruwa z siebie flaki, żeby pokazać i opisać piękno - stworzyć wiersz, który "zachwyci". Drugie oblicze, widząc daremny trud, mówi: (powtórzę za Świetlickim)  "ja to pierdolę".  To są prawdziwe emocje, uchwycenie tematu kreacji i prawdy w sposób interesujący. O niebo lepszy wiersz niż:   na księżycu rosną kwiatki zrywam je dla ciebie jesteśmy w niebie   Wiersz "Rozmowa poetów" ma w sobie treść bardzo mi bliską. Czuję go, rozumiem i szanuję. Jest prawdziwy.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...