Outro

[Florian Konrad]

znowu wzięło mnie jakieś rozprogramowanie 
neurolingwistyczne. raz jestem krasnalim chadem 
ciężko chorym na ChaD, to znowu 
czuję się jak wywołaniec (ktoś krzyknął: "ej, ty tam!" 
–  i  podnoszę głowę z tłumu  podobnych sobie bezkształtlic).

wszystkie moje dokumenty i teksty zostają

anonimizowane. twarz – do tego stopnia 
powszednieje, że aż można ją uznać za
piaskowy portret. kogo? osoby coraz bardziej byłej, 
mijanej, gorzkniejącego wesołka, który jeszcze 
może rzucić bezczelnie: 
"a ja to głęboko niebię wszelkie problemy".

 

ale ma świadomość, że już go namierzono, czają się, 
 gotowe do skoku, diablopomrowy o wilgotnych
szponach i twardych językach. złapią, przygwożdżą
– i nie będzie od tego ucieczki.

próbuje też dodawać sobie otuchy
mrowiskami lepionych w myślach historyjek
(jest własnym niechcianym słuchaczem!).

 

"... w windzie panował tak wielki ścisk, że aż dwie
panie będące w zaawansowanej ciąży, w wyniku tarcia 
mimowolnie zrosły się brzuchami. 
sprzeczają się teraz,
która ma urodzić współpłód...".

 

tańczy, piaskomordek, w takt głuszy. 
jednoosobowe silent disco.
coraz więcej prądu.

 

[wierszyki]

Dobrze, że się rozprogramowujesz. Szkoda tylko, że w taką alienację.

 

Najlepiej tak rodzić, razem, ale nie swoją macicą.

(Ironia).

Świat jest tak szalony, że nikt normalny za nim nie nadąży. 

 

Pzdr.

[Florian Konrad]

@agfka Ja nie nadążam i uważam to za piękne :D