Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Izolatka

Triengel
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Triengel

Triengel

Opublikowano
Opublikowano (edytowane)

Ręce mam związane 
Porzucony w ciemnym pokoju
Ruszyć się nie mogę 
O pomoc ciągle wołam
Grube otaczają mnie ściany 
Zagłuszają one wszystko
Drzwi zamknięte szczelnie
Więc nawet gdybym chciał
Uciec bym nie zdołał

 

Świat ten niesprawiedliwy
Osądził człowieka dobrego
Krzywdy nigdy nie zrobiłem
A traktują mnie jak śmiecia
Izolują od społeczeństwa
Głodzą i samotnością torturują 
Słońce mi zabrali
Świeżego powietrza nie wpuszczają 
Na niechybną śmierć mnie zostawili

 

Dłużej już nie dam rady
Zaczynam się gubić 
W tych mrocznych ciemnościach 
Tak bardzo się boję
W dodatku chyba nie jestem sam
Coś tu na mnie czyha
Pożre mnie zaraz żywcem 
Słyszę jak warczy
Czuję jego wzrok na sobie 
Kolejny stwór się pojawił
Jest ich coraz więcej 
Otoczyły mnie z każdej strony 
Niech ich ktoś stąd zabierze
"Pomocy!"

 

***

 

Pacjent rzuca się i szarpie 

Lekarze rozkładają ręce 

Kolejna pielęgniarka zaatakowana

Utrzymać go nie mogą 

Żaden lek nie pomaga

Boją się o swoje zdrowie

Więc go znów zamknęli 

W trosce o bezpieczeństwo 

Jego i personelu

Zostawią go samego

Na pastwę losu

Do końca jego dni...

 

Edytowane przez Triengel (wyświetl historię edycji)
5

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Benjamin Artur
      To coś…

      Przez Benjamin Artur · Opublikowano

      @Berenika97ja to jestem prosty chłopak ze wsi i na żartach się nie znam :))) pozdrawiam 
    • Berenika97
      Zapłodniona nadzieja

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Toyer   Bardzo ciekawy pomysł z personifikacją nadziei i szczęścia. A "zmartwiony ojciec" i "ciążowe humory" nadają tej poetyckiej metaforze życiowego realizmu. Koniec przynosi piękne, wyczekiwane ukojenie. Dobry rytm Świetny pomysł na utwór. :)
    • jjzielezinski
      O tempora! O mores!

      Przez jjzielezinski · Opublikowano

      "O tempora! O mores!" = "O czasy! O zwyczaje!" - refleksja autora nad tym, co obecnie wyczynia się w internecie i w mediach społecznościowych... "O tempora! O mores!"   Wcale nie błahe, lecz ponadczasowe poruszam w swych wierszach idee nie nowe. A że ośmielam się wśród kwasu powodzi, poruszać sprawy, o które się godzi? Problemy, które rozważam tak licznie, rzadko poprawne są politycznie. Chcę zgodę czynić i rękę podaję, A wiersz na końcu z morałem oddaję. Jednak wystarczy, że w wierszu poruszę Patriotyzm i wiarę – bo więcej nie muszę. Wtedy internet w swym chamstwie czasami, w ogóle nie liczy się z obelgami. Warto niekiedy zadać pytanie: „Co tu się dzieje, panowie i panie?” Zrozumcie, kochani, proszę mi wierzyć, Pytam z kulturą, nie żeby ośmieszyć. Zresztą wy sami już dobrze wiecie, Co się wyczynia w tym internecie... Kończąc refleksją zapytam od nowa: Czy można szaleństwu temu podołać?
    • andrew
      myśli pełne słów

      Przez andrew · Opublikowano

      @Berenika97

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Berenika97
      Małomożliwościowy

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Leszczym   Fantastyczny kawałek literatury! Od razu uderza w nim ten gombrowiczowski klimat. To trafna , groteskowa diagnoza rzeczywistości. Twój tekst to bezwzględna, a przy tym zabawna wiwisekcja mechanizmu „ robienia wielkiej „figury” z totalnego „figuranta”. Próba ulepienia sukcesu wyłącznie z motywacyjnych haseł i zerowego budżetu to uniwersalne podsumowanie realiów branży rozrywkowej i współczesnego tworzenia celebrytów na siłę. A motyw książek, które powstały wbrew pierwotnym założeniom to już wisienka na torcie. Najlepsze komedie i paradoksy pisze samo życie, zwłaszcza gdy intencje twórców całkowicie rozjeżdżają się z efektami. Świetny tekst! Przeczytałam z przyjemnością!

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...