Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

lim F - desperat

Ajar41

Przez Ajar41
w Limeryki

 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy

  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • EsKalisia
      Wczasy pod gruszą

      Przez EsKalisia · Opublikowano

      odpuść pogoń za zielonym czasem może mieć niewidzialne dzieci jak sąsiadka mojego taty zbierając kurz zostaw parę okruchów  "cóż za ładna kobieta!" - krzyknij otwierając okno poczekaj, nie zamykaj niech odpowie....   pojedź na wczasy  ale zmartwię cię  to znaczy to, co cię trapi zostaw pod wierzbą 
    • Benjamin Artur
      Róża ta, choć nie potrafi mówić…

      Przez Benjamin Artur · Opublikowano

      @violetta @Mitylene @Migrena @Poet Ka @Leszek Piotr Laskowski @.KOBIETA. @andrew  @Waldemar_Talar_Talar  @Charismafilos Dziękuję wam za piękne słowa. Pozdrawiam wszystkich:)
    • Charismafilos
      Po deszczu

      Przez Charismafilos · Opublikowano

      @sparowana są jeszcze inne stany skupienia i odmiany alotropowe

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      byle natchnienia starczyło.
    • Juliusz Pietrócha
      Strach nieoczywisty

      Przez Juliusz Pietrócha · Opublikowano

      Strach. Coś ciekawego — znanego i nieznanego zarazem. Niech ktoś powie: czy można znać coś, co dotyczy dni, których jeszcze nie ma? Czegoś, czego nawet boska ręka nie zdążyła zapisać na pierwszych stronach nadchodzących dni? Strach pomyśleć, ale odpowiedzi w kluczu nie było.
    • Redlock
      Do Agnieszki, do matki.

      Przez Redlock · Opublikowano

      Nie spotkałam Cię nigdzie jeszcze.  Myślisz pewnie, że nie patrzyłam, że jestem jak te srogie zimy, „co były kiedyś", a serce mi zamroziła Królowa Śniegu. Chodź wiesz, że bardziej Skaza.  Czy wiesz, że Disney był moim wychowawcą moralnym ?   Zła jestem na siebie, że tęsknię za Tobą.    Nie widziałaś mnie. Miałaś, używałaś, korzystałaś - nie byłam na nie.  Byłaś całym moim światem.    Jestem usługą.  Jestem kucharką w ambitnej knajpie, która bez klienteli traci sens.  Byłaś moją stałą klientką; na śniadanie, obiad i kolację. Nawet czasem późnym wieczorem zostawałam z Tobą do rana.    Pewnego dnia , po wielu latach zamknęłam restauracje. Splajtowałam.  Widziałaś, że nie jest mi łatwo.  I gdy ja głodna chodziłam jak pies z książeczek dla dzieci - od drzwi do drzwi.  Ty już mnie nie chciałaś.  W sekrecie zawsze trzymałaś Naszą relację. Nie byłam żywą ikoną.  Brak mi ogłady, klasy.  Nie powinnam lubić krakusów.    Lecz jak lubiłaś przekornie mówić, tak jednak. To moje rybki i moje akwarium, a ja chodź wciąż trochę jeszcze głodna to już nie prowadzę restauracji. 

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...