Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Polscy poeci i prozaicy cz.II


Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zosie samosie

 

na wiersz ma pomysł Tuwim w Laosie

widząc dwie Zofie miłe gosposie

robią wszystko same we dwie

żaden facet o nich nie wie

bo są to przecież Zosie-samosie

 

Znawczyni poezji

 

ślicznej kwiaciarce chciał Tuwim w Łodzi

zamienić imię na Różę z Lodzi

ona na to jak na lato

choć mu mogła mówić tato

niech tylko „Kwiatów polskich” nie płodzi

 

Sekret poety

 

badacz Tuwima odkrył w Tuluzie

sekret poety o czarnej muzie

z nieprawego łoża dziecko

wszak milczało lecz zdradziecko

bo Bambo dziwnie nadymał buzię

 

Niczym Pigmalion

 

Reymont przeszukał caluśkie Lipce

bo się zakochał w Jagnie-banitce

choć jak Mojry prządł jej losy

i rwał niemal z głowy włosy

nie mógł do kłębka trafić po nitce

 

Gęsie pipki?

 

gdy Zbych gęsinę skubnął w Betlejem

od razu mu się odbiło Rejem

i po polsku rzekł kelnerce

w pipki też bogate Kielce

więc tu tych drogich specjałów nie jem

 

„O krasnoludkach i sierotce Marysi”

 

wciąż Konopnicka tęskni za Mali

i za siódemką jurnych krasnali

choć ją mieli za sierotkę

chwile z nimi były słodkie

bo mieli tylko wzrost w mniejszej skali

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Proszalny Obraz „operatora w obcym kadłubie” brzmi jako współczesny gnostycyzm :)    

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        A lilia?   Nie tkała szaty. A lśni jaśniej niż słońce. Bóg ją tak ubrał.   Pozdrawiam  
    • Z Raju tobie płaczę, Czy Cię jeszcze zobaczę Czy mi powiesz: tak   Powiedziałem: idź Z miłości, nie z gniewu Niech ten świat twój będzie Do końca oddechu   Nie z winy, z miłości Dałem świat, byś gościł Ty go wymarzyłeś To twój własny raj   Twój raj do błądzenia Do rąk utrudzenia Do serca studzenia Do mnie zapomnienia Byś był i byś wiedział Więcej niż zrozumiesz   Ja na ciebie czekam Pomagam ci błądzić Smucić się, radować Czego tylko pragniesz Byle byś mnie kochał   Ty mnie w księgach stawiasz W srogą twarz wpotwarzasz Uzbrajasz po zęby We władzy arkana A ja jestem twoja Matka zapłakana   Ja cię podzieliłem, Byś za mną nie tęsknił Żebyś w drugim szukał Byś się z nim połączył Żebyś życie rodził W bólu i radości Żebyś sam zbudował Ten raj godny siebie W trudzie i sromocie W radości i beztrosce W tęczy tego świata Który godny nas   Swojego nie oddam W tobie się nie zmieści Niech wspomnienia pieści W dni piękne i noce Niech ci będzie snem I rajem nęcącym Za tobą tęskniącym   Kochana, kochany Tyś z miłości dany Miłości nie żałuj Starczy jej dla obu   Wierzę, wrócisz do mnie Jak mnie nie zapomnisz Jak się nie wyrzekniesz Nie powiesz mi: nie Ja ci zaufałem Serce w drogę dałem Żebyś nie pobłądził   Jestem twoją matką Twoim ojcem jestem To jest takie proste: Byłeś. Jesteś. Będziesz. Po to śmierć ci dałem Żebyś do mnie wrócił.   Jak ja w tobie tęsknię!                                                                     /Kobiecie z Kraju Kusz  
    • @Łukasz Jurczyk właśnie tak... @Łukasz Jurczyk może być, że po pracy,może być, że w trakcie. Czasem dochodzi do wyładowań. Dziękuje za serduszko i wpis.
    • @Poet Ka U Ciebie tytułowe Korpo to stan umysłu. W pracy chłodna analityka jedną półkulą, po pracy budzą się demony w drugiej. To o tej sprawie z Poznania?    Pozdrawiam
    • @Poet Ka Nie jestem :)   Boże bez imienia, wiara jest dla wolnych — ja mam rozkaz.   Jeśli mnie słyszysz, zrób mniej niż zwykle — to wystarczy.   Oddaję ci strach. Jest jedyną rzeczą, której nie potrzebuję.   Pozdrawiam
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...