Zgłoś

@Berenika97 Z pęknięcia rodzi się siła. Rozpacz i to co boli zostaje zapisane na marginesie. Teraz jest źle, ale to nie jest koniec - to jest początek. Po bólu, po każdej " burzy " rodzi się nowa wersja siebie, której jeszcze nie znasz i otwiera drzwi do " nowe".  Pozdrawiam z zachwytem, bardzo wartościowy wiersz. Uściski 

@Wiechu J. K.  dzięki serdeczne

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ballada o łotrzykach   Siedzą draby na Krzywej ulicy Nigdy jak dziś ból rwał na pół Czy na wolności czy więziennej pryczy Pluli na sądy gdy milczał Bóg   Dzisiaj w kaburze rdzewieją naboje Topnieją zastępy owczego popasu Żalą się sobie przy jednym stole Łotrzyk herszt cyngiel i rajfur   Ach gdzie te czasy młodzieńcze i płoche Kiedy każdego co winien był dług Za ładny uśmiech i za gruby portfel Brali w obroty od stóp do głów   A teraz większość już w grobie leży Bo od niechcenia sięgali po spust Nikt nie odmówi za nich pacierzy Pod lasem leży niejeden grób

@piąteprzezdziesiąteDzięki wielkie. 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@Berenika97 Tak, to prawda! Kształtowanie człowieczeństwa w istocie ludzkiej jest prawie zawsze bolesne i takowe pęknięcia  są do tego potrzebne. :)