Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

@Rolek

Treść mi się podoba,

ale jest coś ,co pragnę ci zostawić pod treścią;

metrum wiersza odbiega zasadniczo od norm przyjętych w limerykach-:)

Nie dopieściłeś dostatecznie akardów, jakie w limery(ach) ku są ważne!

Czy ma to jakieś znaczenie? Dla mnie ma, nie gniewaj się, ok?

Akcent poboczny jest dopuszczalny, lecz skład sylab akcentowanych i nieakcentowanych psuje całość-:)

 

 

Pozdrowienia ślę!

 

 

 

Opublikowano (edytowane)

@Nefretete @Rolek @jan_komułzykant

Podsuwam taką wersję wraz z pozdrowieniami.

 

Pewien lama w świątyni Kaduka,
Dosyć mocno się wkręcił w fejsbuka.
Zamiast śpiewać głośno oooom,
Myślał gdzie znajomi som.
Zabrać sieć mu? Bankowo nastuka.

 

P.S.

Mom pytanie ja od lamy:

Czy mo stukać jakieś damy,

czy też może obcasamy?

Edytowane przez Klip (wyświetl historię edycji)
Opublikowano (edytowane)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Zróbmy tak!

Stworzę legendę na postawie twojego utworu, ok?

_ _  — to stopy

I —  to akcenty

_______________________________________________________

 

Pewien lama w świątyni Kaduka,                      (10 + trzy akcenty[ jednego brak] )
Dość się wkręcił mocno w fejsbuka.                 ( 9 + jedna brakująca do 10)
Zamiast śpiewać głośno oooom,                       ( 7)
Myślał gdzie znajomi som.                                 ( 7 )
Zabrać mu sieć, to jak w banku nastuka.         (11! )

 _ I / _ _ / I _ _ / _ _ _ ( pierwszy wers)
 I _ / I _ / _ _ / I _ _    ( drugi wers)
_ I / I _ / I _  _           ( trzeci wers)
_ I / _ / _ _ _ _           ( czwarty)wers)
_ I _ / _ _ / _ _ I / _ I _ ( piąty wers)

 

Rolku! Bardzo cię przepraszam, ale wiesz? Dlaczego jestem zajęty!

Limeryki nie są takie proste, jak mi się wydawało.

Według tego ,co dostatecznie długo obserwowałem, do jednego wniosku mnie doprawadziło, że limeryki to opowieść podzielona przedziałkiem zeszytu;  jego lewa strona to jedna historia a kontynuacją jest prawa strona!

 

Pozdrowionka!

 

 

 

Edytowane przez Nefretete (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

@Rolek bardzo ciekawy limeryk:) Odnoszę się do jego treści, bo 

nie znam się na stopach (mam dwie standardowo i to tyle w temacie) akcent mam polski i na tym poprzestanę. 

Warsztatu więc nie oceniam bo się nie znam. 

Pozdrawiam:) 

  • 2 tygodnie później...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @sisy89   Czuć w tym wierszu spokój i czułość dla samej siebie. "Tutaj mnie odnajdziesz" to piękne zakończenie - jakby łąka była miejscem powrotu do siebie. Piękny!   
    • @EsKalisia   Świetnie uchwycone jest w wierszu napięcie między życiem jako projektem do zarządzania a życiem jako czymś, co po prostu się dzieje. "Zdarzanie się piękna" - to piękna, nieoczywista fraza.
    • @Łukasz Jurczyk   Dziś to głęboko pesymistyczne, antybohaterskie spojrzenie na podboje Aleksandra Macedońskiego.   Narrator nie widzi już chwały ani wielkości. Zamiast tego dostrzega powtarzający się cykl przemocy i absurdu. On widzi "wielką historię" z dołu - z perspektywy własnego wyczerpania.   Tytułowy "tron z piasku" to symbol ulotności i niestabilności władzy. Śmierć króla Persów (Dariusza) nie kończy wojny, a jedynie robi miejsce dla kolejnych tyranów. System opresji trwa nadal ("rodzą się ci sami z innym imieniem").   Narrator krytykuje rosnącą w Aleksandrze potrzebę bycia uznanym za bóstwo - nazywa to wprost "plagą". Ukazuje władzę jako niszczący żywioł, który spala tych, którzy pragną jej blasku.   Relacja między Aleksandrem a jego wojskiem uległa rozpadowi. Żołnierze już mu nie wierzą. Rozdane łupy nie są nagrodą, lecz łapówką, która ma uciszyć niepokoje i "pustkę w oczach" żołnierzy, którzy zatracili cel swojej wędrówki. Materialne bogactwo nie potrafi zrekompensować duchowego i fizycznego wycieńczenia.   Podbój Azji jawi się jako wejście w otchłań, która nie ma końca. Krajobraz potęguje poczucie beznadziei. Personifikacja "zmęczonego słońca" doskonale oddaje stan psychiczny i fizyczny całej macedońskiej armii.   Ostatnia zwrotka niesie uniwersalne, ponadczasowe przesłanie. Powrót do domu i zaznanie spokoju będą możliwe dopiero wtedy, "gdy zabraknie królów". To bezpośrednie oskarżenie władców o to, że ich osobiste ambicje są jedynym powodem cierpienia i tułaczki tysięcy zwykłych ludzi. Bardzo mądry tekst!
    • Przestrzeń jest wypełniona kolorowymi bąbelkami metafizycznymi posiadają moc- „smoc”  
    • @jjzielezinski   Wiersz ma bardzo mocny, bezkompromisowy i antywojenny wydźwięk. Trafnie i gorzko punktuje tych, którzy na wojnie zyskują (bankierów, elity, media). Ten przekaz jest niestety aktualny - za ambicje i chciwość nielicznych na górze, zawsze płacą zwykli ludzie na dole. Historia zatacza koło, a ten wiersz świetnie to oddaje. Najbardziej uderzają słowa o tych, co "prochu nie wąchają", a mają krew na rękach - doskonałe podsumowanie tego, czym naprawdę jest wojna. Świetny wiersz z mocnym przesłaniem.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...