Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano
Lustra, a w nich obcy
Zanikają tamci chłopcy
Puste ściany wokół
Czy tu gościł kiedyś spokój?
W jakich trzeba bywać stanach
By usłyszeć ciszę, kiedy zawsze tulił hałas?
Murem izolować wszystko w sobie
Co dziś można nazwać domem?

 

Głosy cichną
każdy dotarł do swych bram
Pojedź windą
Schody w śladach Twoich ran
Byłaś inną
duszą - czystą - w moich snach
Jest już zimno
A dom już nie jest taki sam

 

Łatwo przychodzi umierać, gdy
nie zaznało się życia, straciło łzy
Dialog nie istnieje, zagłusza krzyk
byłem nim ja, byłaś nim Ty
Obraz przeszłości odbiera mi mowę
Nie zatrzymał czyn, nie zatrzymam Cię słowem
Każdy wreszcie poszedł w swoją stronę
Czy kiedykolwiek byłaś dla mnie domem?

 

Zniszczony schron
pamiątka opustoszałych bram
Samotna dłoń
W odciskach Twoich ran
Nostalgiczna woń
wspomnień - tęsknoty - w moich snach
Samotna pobudka
Dom już nie jest taki sam
Opublikowano

@TheDiary44 Zgadzam się z Kredensem, masz talent, szlifuj go, rymy nieoczywiste, brawo, tylko nie przesadzaj jak Górniak z hymnem w Korei, jeśli możesz coś zawrzeć w w jednym wersie, nie rozgaduj na więcej, rozmydla się wtedy przekaz

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • W lustro człowiek spojrzał zobaczył w nim swe odbicie uśmiechnął się do niego powiedział - jestem bóstwem Wówczas lustro popękało przemówiło ludzkim głosem czy dalej sądzisz że to ty żeś bóstwem a nie potworem Dopiero w tedy  zrozumiał że nie odbicie jest wartością lecz jego rzeczywistość o jakiej często zapomina
    • Chciałbym zapisać w tobie całe moje życie literami rodzącymi się dla ciebie codziennie bez przecinków jednym miłości tchnieniem całą epopeję uczuć z pamięci wypowiedzieć w bibliotece myśli czytam cię co dzień od nowa zakochany w prologu wciąż na pierwszej stronie oddałem ci duszę by odczytać lekturę serca byś nie była tylko analfabetycznym marzeniem chociaż nie widziałem piękna okładki nie zapamiętałem tytułu zakochania pragnę ci dać wszystkie książki uczuć żebyś nie tylko streszczenie przeczytała
    • @Łukasz Wiesław Jasiński Gdzie rozdawali roztropność? Pytał przechodzień przechodnia Zarzucasz ją mnie? Na barki włożyłem za dużo to przez to  powoli idziemy przełęczą        
    • @Łukasz Wiesław Jasiński   po to są różne działy, żeby wrzucać wiersze nie wiemy czy ktoś właśnie napisał, czy to napisane wcześniej   świat wiersza rządzi się innymi prawami...co w prozie może wydawać się chaotyczne...w poezji ma swoją własną logikę    niektórzy dają swoje wiersze do oceny AI, jeśli  tak byś zrobił i AI wskazałoby miejsca do poprawy?   powiedzmy, że poprosiłbyś AI o ocenę swojego wiersza w skali od 1 do 10 i nie byłbyś zadowolony z oceny oraz wskazanych miejsc do poprawy, co wtedy z publikacją?   czy uważasz, że ocena użytkownika portalu będzie bardziej miarodajna, niż ocena AI?   moim zdaniem cała wartość wpisów na portalu wynika z subiektywnych spostrzeżeń, bo i czar wiersza jest kwestią subiektywną          
    • Nie tylko w oczy patrzenie czy wzajemny uścisk dłoń trzeba do tego większej mocy Muszą chcieć tego dwa serca by nowe życie światło ujrzało czując że było oczekiwane. By dwa serca i dwie dusze umiały podjąć decyzje mędrca w której tkwi tylko troska. By ta mała śliczna istota czuła że jest i będzie zawsze przez nie kochana.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...