Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Sara Teasdale - Pieśń Poranka (Morning Song)

Andrzej P. Zajączkowski
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Andrzej P. Zajączkowski

Andrzej P. Zajączkowski

Opublikowano
Opublikowano

Zbudził mnie diament poranka
Za wcześnie godzinę całą;
Świt zabrał już gwiazdy, wzgardził
Księżyca tarczą białą.

 

Biały księżycu, samotność
Doskwiera ci jak i mi,
Lecz mamy świat by wędrować,
Tylko samotni są wolni.
 

Od tłumacza: Zgoda - rymowanie "jak i mi" do "wolni" to pływanie rozpaczliwcem, ale bardzo chciałem zachować ostatni wers w zgodzie z oryginałem: Only the lonely are free.

I Sara (jak to zwykle Sara, pięknie):

A diamond of a morning
Waked me an hour too soon;
Dawn had taken in the stars
And left the faint white moon.

 

O white moon, you are lonely,
It is the same with me,
But we have the world to roam over,
Only the lonely are free.
 

2

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy

  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Berenika97
      Śmiałość nie zawsze jest droga

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @andrew   Piękna myśl o tym, że odwaga to nie tylko uchylenie drzwi, ale przekroczenie progu. Podoba mi się ruch od "rozmyślania" do "smakowania" - od myśli do doświadczenia. I ten koniec- spotkanie siebie takim, o jakim się marzy - bardzo trafnie oddaje sens prawdziwej śmiałości.
    • Lahaj
      Mem.

      Przez Lahaj · Opublikowano

      słuchaj! nie mogę cię  posiąść zwykłą przemocą  więc wejdę przez uszy w trelach godowych stopniowo snując opowieść uśpię twą czujność      /Refren/ granica to skóra  nie daj się ranić  zostań moim agentem  sługą wierną komórka razem wzniesiemy świat bez granic razem nic nas nie zdoła zranić    patrz! niezdolny drzwiami  przez okna oczu wejdę  w liturgicznej szacie unosząc świętość przed którą w poczuciu  wspólnoty klękniesz    i dotknij! na fresku w starej świątyni  obudzę się w tobie cyfrowym strumieniem popłynę z mózgu do węzłów chłonnych systemu do źródeł tej opowieści      /outro/   byłem łowcą  jestem owcą 
    • Berenika97
      Gortatów dom wakacji. - 1

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Leszek Piotr Laskowski   Piękne wspomnienie napisane z ogromnym wyczuciem klimatu tamtych lat. Wyobraźnia 6-latka nie miała granic! Opis tworzenia potwora z zębatki i siodełka oraz leżenia pół metra od pędzących aut ukazuje, jak kiedyś wyglądało dzieciństwo - zero ekranów, za to pełna wolność i odrobina ryzyka! Ta dziecięca samowolka, która dzisiejszych rodziców przyprawiłaby o zawał -to coś niesamowitego! Z przyjemnością przeczytałam - świetny rym!
    • Berenika97
      Szept morza

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @wiedźma   Bardzo nastrojowy wiersz. Ujęło mnie to niezwykle intymne spojrzenie na morze - jak na  łagodnego powiernika. Fraza "Szumi ci do ucha , To czego nie powiedziano"  - piękny obraz.  Czuć w tym tekście wieczorny spokój i zatrzymane ciepło.   Zamiast pocztówkowego krajobrazu jest tu bardzo kameralna, niemal szeptana przestrzeń.  Piękna, wyciszająca liryka. 
    • Tomasz.O
      romantyczny świat

      Przez Tomasz.O · Opublikowano

      w ścianie jest okno w oknie widać szuwary  przez okno wpadły muchy  za nimi komary  urok lata prysł  gdy niewiastę osy  żądłami potraktowali   wpadły na imprezę  przy świetle żarówki  ściany nadal pozostały białe  okno zamknięte muchy wybite et etc

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...