Zgłoś

@LessLove ufność w Bożą Opatrzność,  to coś co nie raz ratowało mi życie. Wiem, że warto ufać Bogu bezgranicznie. To jedyna słuszna i mądra droga.  

ostatnia litera analfabetyzmu owianego  w uciekające z wiatrem  myśli,   logika zacierająca swoje granice ku wieczności gnające  z westchnieniem ostatniego wzlotu płuc  na wysokość tego czemu można tylko podołać dolina   litera spięcia par jak bez wiązek przeciek  ku nowemu życiu braku tchnienia by żyć tu i teraz  na tę chwilę jedną szczyt   i ta która łączy te dni ona równiną jest  łączącą w pary życie i śmierć

@andrew Dziękuję bardzo za opinie mi przychylna :D Pozdrawiam K. @hollow man ho, Ty jak coś podrzucisz  :D Pozdro  K.

@Poet Ka wiem, że ludzie starsi są potrzebni np. swoim bliskim czy jako świadkowie swojej epoki, ja jednak ten wiersz pisałem z głębokim przekonaniem, że nie chciałbym dożyć starości, by nie czuć się niepotrzebnym i uciążliwym, bo obawiam się, że takim będę się czuł. Właściwie już czuję, że moje najlepsze lata minęły i że pomału staję się właśnie tym czerwcowym bzem, który niedługo nikogo nie będzie już obchodził, mimo że mam dopiero 25 lat. 

Marzę o białej jedwabnej sukni  w trawie i kwiatach. Wdzięcznie zalewać złotem   promienna tańcząc z nutą ciepła. Całować wyrastające małe liście  i rozkwitnąć żółtym kosaćcem. Otworzyć twarz jak ty zielony umyć się w ręku zebraną rosą. Smakować poziomkami w biegu do ciebie jeziorku. Lekko przeskakiwać przez ogień  aż do snów z tobą.