Historia edycji

Piętrzą się w mej głowie, nie dając wytchnienia. Piękne – wstrętne, genialne i niezmiernie głupie, Błędne częściowo lub też całkowicie, Niemal dobre, lecz dalszej pracy pragnące.   Widzieć je, słyszeć – to przywilej i przekleństwo zarazem, Widzieć je i słyszeć choć raz na żądanie. Są sposoby, choć ułomne w tej zdolności:   Alkohol – zmętni, zrobi mniej ostrymi, otępi zmysły. Spowalniając, daje widmo spokoju.   Wysiłek – pozwala na czas skupić uwagę, Oczyszcza i męczy, lecz na czas niedługi. Umysł może i dałby temu radę, Ale ciało nie przetrwa tak długich katuszy.   Gra – pochłania zmysły, zatracić się w niej można. Zamyka cię w świecie, tylko w ułamku realnym. Zjadając czas, przynosi raczej zapomnienie.   Zostaje sen – on wytchnienie daje całkowite. Trzecia część dnia do niego należy. Porządek z chaosu się przedziera, Kończy się tak szybko, jak się zaczyna. Czy nie jest realniejszy niż życie…  

@Marek.zak1 Jak najbardziej możemy się zgadać. Pzdr. M. 

@Alicja_Wysocka     ech ci Włosi.....    

@Berenika97 Cudowny Bereniko   tylko jeno mnie niepoki czy ktoś jeszcze zauważy że tak właśnie rodzi się Nowe od pęknie powstał Świat Ocalony a reszta to iluzja nocy mgła Piękny głęboki wiersz Bereniko

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Na mnie sauna źle działa, więc odmawiam, ale jakaś kawa w centrum czemu nie. Niedawni zwiedzałem nową Złotą i okolice. Jest fajnie. Pzdr.