Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Zgłoś

  • Niestety, Twoja zawartość zawiera warunki, na które nie zezwalamy. Edytuj zawartość, aby usunąć wyróżnione poniżej słowa.
    Opcjonalnie możesz dodać wiadomość do zgłoszenia.

    ×   Wklejono zawartość z formatowaniem.   Przywróć formatowanie

      Dozwolonych jest tylko 75 emoji.

    ×   Odnośnik został automatycznie osadzony.   Przywróć wyświetlanie jako odnośnik

    ×   Przywrócono poprzednią zawartość.   Wyczyść edytor

    ×   Nie możesz bezpośrednio wkleić grafiki. Dodaj lub załącz grafiki z adresu URL.

  • Ostatnio w Warsztacie

    • A gdy uniosę głowę ku górze

      Spojrzeć czy czyste jest już nieb

      o Niech bedzie błękitne, bo to nasz znak

      Że nie spotka nas już nic złego

      Zakwitły róże, odzyskał zapach las

      Bóg zesłał nam cud, natura już nie płacze

      Myślę o tobie, co powiesz mi na to

      Co w twoich oczach zobaczę

      To nasz gatunek zniszczył ten świat

      Zostawił nas zupełnie samych

      Tak będzie nam lepiej, uwierz mi piękna

      Spokój dziś został nam dany

      Teraz możemy żyć jak chcieliśmy

      Tańczyć wśród drzew, gdzie ptaków śpiew

      Spełniać wizję świata, o której marzyliśmy

      Pielęgnować piękną miłość, o której za śniliśmy

      Kochać się zawsze gdy słońce zachodzi

      Budzić się razem gdy będzie wschodzić

      Prosić boga o wspólne jutro

      I śmierć - jeśli konieczna-, to razem, wspólną.

      Kłócić się ostro, by ostrzej się godzić

      Droczyć wzajemnie, lecz krzywdy nie robić

      Historie pisać i czytać książki

      Niech to wszystko nasz nowy świat ozdobi

       

      (to mój pierwszy wierszyk)

  • Popularne aktualnie



×
×
  • Dodaj nową pozycję...