Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Atom

error_erros
 Udostępnij
https://poezja.org/forum/utwor/223849-atom/

Rekomendowane odpowiedzi

  • Ten utwór został doceniony przez użytkowników.
error_erros

error_erros

Opublikowano
  • Ten utwór został doceniony przez użytkowników.
Opublikowano

Jak to być może, że kwitnie groźba
W rozdzierającym mrok kwiatostanie,
Że z domów ciągną jak na powrozach,
Łodygi jego - w zgliszczach zasiane,

Że tak to światło magicznie kusi,
Wyrywa z dłoni zachwyt dziecięcy -
By tańczył w pyle, by czuł, że musi
Twarz nim obsypać, nałapać w ręce.

Choć skrzy się w oku - jak atom drobny -
Lęk, fascynacji wybuch rozpętał.
Wszak umieraniu to niepodobne,
Śmierć nie może być przecież tak piękna.

 

 

Most Śmierci (ros. Мост Смерти) – wiadukt, nad linią kolejową Czernihów-Orucz, w ciągu dawnej drogi regionalnej R-10, znajdujący się na popularnej trasie wjazdowej do Prypeci. Jeden z najbardziej rozpoznawalnych obiektów w Czarnobylskiej Strefie Wykluczenia.

Wiadukt znajduje się w odległości ok. dwóch kilometrów od Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej. Jak głosi popularna miejska legenda, zaniepokojeni mieszkańcy przychodzili tutaj obserwować wydobywającą się z reaktora łunę, a w późniejszym czasie, o ile było to możliwe, rozwój sytuacji w elektrowni. Zgodnie z historią, wszyscy obserwatorzy tamtejszych wydarzeń zmarli w wyniku napromieniowania. Właśnie stąd przyjęła się nazwa „Most Śmierci”. Jest to oczywiście powielany mit gdyż w rzeczywistości żaden z mieszkańców znajdujących się w mieście 26 i 27 kwietnia nie zachorował na chorobę popromienną.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

9
wolnosc_mojej_duszy

wolnosc_mojej_duszy

Opublikowano
Opublikowano

@error_erros niezmiennie uważam, że to genialny wiersz. W głowie rozłożyłam sobie go na części składowe - każda lepsza niż poprzednia, ale złożyłam znów, bo tylko zapętlona całość oddaje klimat wiersza. Znam i cenię ten utwór - jak wiesz, więc nie muszę strzępić języka, a i Tobie oszczędzę czasu na czytanie, ale zostawię coś, co kojarzy mi się z Twoją twórczością (tak, twórczością!). Kiedyś przeczytałam, że poezja to nie sztuka napisania wielu słów, tylko sztuka wykreślania tych nieswoich. W każdym Twoim wierszu czuć Ciebie. 

Ściskam! :)

(Ps czy możesz mi napisać jaki to wiersz do mojego Czuwania?)

error_erros

error_erros

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję! Osobiście nie jestem z niego całkowicie zadowolony, ale wiesz, jak jest - bardzo mi zależało, żeby ten wiersz kiedyś napisać, a im bardziej nam na czymś zależy, tym trudniej nam samych siebie zadowolić ;>

 

Ładnie brzmią te słowa o poezji, które przytoczyłaś. Za "poezję" podstaw "wiersz", a się pod tym podpiszę :P

(Ps. Myślałem o wierszu "Martwa" - mam go tutaj, na forum ;> )

wolnosc_mojej_duszy

wolnosc_mojej_duszy

Opublikowano
Opublikowano

@error_erros

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Twoje podejście do pisania nie jest mi obce - na tym polega szacunek do Czytelnika  (o sobie nie mówię, bo pisać poezję to obdzierać się z godności wszelakiej

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

), żeby napisać najlepiej. Czasem jest tak, że na dany moment w życiu możesz napisać tylko i wyłącznie dane słowa. I jest to na swój sposób piękne - wiersze są jak wyrwane kartki z pamiętnika, mimo że nie opowiadają o konkretnym dniu, mówią o tym jakim się było wtedy. Jak odbierało się świat i jak czuło. 

A wiersz "Martwa" bardzo odpowiedni. Ja w pierwszej chwili pomyślałam o "Echo". 

error_erros

error_erros

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jakkolwiek nie jestem zwolennikiem podnoszenia wierszy (a przynajmniej własnych) do poziomu jakiegoś unikalnego przeżycia, to chyba faktycznie coś jest w tym, co napisałaś. Wszak czy gdyby było inaczej, poprawiałbym i przerabiał po latach wierszyki z czasów, gdy nie umiałem ich jeszcze napisać tak, jak bym chciał? ;>

 

Na upartego co drugi mój wierszyk mógłby z Twoim "Czuwaniem" korespondować :P Ale tamten jakoś tak przyszedł mi na myśl jako pierwszy.

1

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
https://poezja.org/forum/utwor/223849-atom/
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Marcin Tarnowski
      Walewski a odwilż posewastopolska i Powstanie Styczniowe

      Przez Marcin Tarnowski · Opublikowano

      Dziś rocznica Powstania Styczniowego. Błogosławionego…, wyklinanego… – Cóż my o nim z perspektywy „dziś” wiemy? Nie więcej niż wiek wstecz, – tom dziejów niemy. Nie więcej, gdyż przy żadnej z odwilży Archiwów rosyjskich palec nie zwilżył Tam wnikliwszego z Polski badacza: Kto łagodził kurs? – Wbrew działa wytaczał? Czemu ciut złagodniał kurs wobec Polski? Gest Aleksandra – wyciągają wnioski…, Lecz gest przyszedł po Pokoju Paryskim, Po Wojnie Krymskiej… – Autor? Walewski. [1] Car zwleka mądrze – nie chce znów „proxy war”. [2] « Powstanie, powstaniu nie równe! – Gdy tor   Swój prowincja z łaski władcy wiedzie,   To gdzie indziej niż w rywala przedzie.   Grunt to spokój, na dworach są niesnaski,   Gaston Orleański wypadł z łaski, –   Hrabia-minister podzielić los może,   Nie uciecze co na później odłożę… »   Zezwolim na Towarzystwa [3] powstanie. –   Hrabia ministrem od sztuki zostanie,   To kroczek w tył Towarzystwo się zamknie,   Brak reakcji to kroczki następne. – Nie,   Ani na zatrzymania w kościołach,   Ani na rajdy kozaków po tłumach.   O margrabia taki niepopularny,   Więc, los jego trwania przy władzy marny,   Że go narażamy pojąć nie umiał… –   Koniec Królestwa… – dość już Polak szumiał.” – Czy tak myślał car Aleksander II ? Czy wbrew niemu zaciągał zań długi? Lecz ktoś ten rozwój wypadków obstawiał Na ruletkach świata. . . .                                  I dziś ktoś stawia, Że gdzie Trump, w 2040-tym, Bo są szachiści, czyjś zgon a czyjś festyn…   [1] Któż był autorem sukcesu militarnego to jedno, a kto politycznego i dyplomatycznego Francji to drugie. – Otóż, władcą Francji był wówczas Napoleon III, a jego ministrem spraw zagranicznych oraz przewodniczącym Konferencji w Paryżu w r. 1856,  jeszcze hrabia (gdyż dopiero od r. 1866 książę) Aleksander Florian Józef formalnie Colonna-Walewski, (faktycznie z matki z Łączyńskich Walewskiej a z ojca Napoleona I Bonaparte), wpierw i właśnie ten okres nas tu interesuje, w latach 1855-1860 minister spraw zagranicznych Francji, a później 1860-1863 zaledwie Minister kultury i sztuki, etc. Ale w związku z piastowaniem przez Walewskiego urzędu szefa francuskiego MSZ, ba w dodatku krewnego monarchy, tuż po r. 1856 car Aleksander II zdecydował się na tzw. “odwilż posewastopolską”, w r. 1857 zezwolił na powstanie Towarzystwa Rolniczego, de facto reprezentacji ziemiaństwa polskiego. A potem nadchodzi margrabia Aleksander Wielopolski – a któż to, nie w ogóle, bo to wszędy rozważane, ale względem ministra Walewskiego? Otóż, obaj to powstańcy listopadowi i razem z Zamoyskim członkowie delegacji polskiej do Londynu, celem uzyskania wsparcia Wielkiej Brytanii. [2] Proxy war, czyli wedle polskiego nazewnictwa wojny zastępczej. Tak, to określenie z dzisiejszej terminologii, ale już Wojna krymska (1853–1856) funkcjonowała jako wczesna forma wojny zastępczej, w której zachodnie mocarstwa (Wielka Brytania i Francja) wspierały Imperium Osmańskie, aby powstrzymać ekspansję Rosji. [3] Towarzystwa Rolniczego, 1858-1861, – zatem powstało za Walewskiego a po jego odejściu z MSZ je skasowano, choć Wielopolski dopiero zaczynał.   Ilustracja: Pierre-Louis Pierson (1822–1913) „Comte Walewski Congrès de Paris 1856” (Hrabia Walewski na Konferencji w Paryżu, 1856”), jak w tytule z r. 1856.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Rafael Marius
      Rzeka dalej płynie

      Przez Rafael Marius · Opublikowano

      @FaLcorN   Taka już jej natura że płynie, chyba że wyschnie i będzie koniec.
    • violetta
      Rozkosz

      Przez violetta · Opublikowano

      @Arsis tylko Pan może cokolwiek uformować z ziemii jako materii.:) to jest właśnie pocieszające:)
    • tie-break
      Miasto bez wiosny (baśń)

      Przez tie-break · Opublikowano

      @Alicja_Wysocka  bliscy boją się być blisko żeby nie być dalej (...) są i tacy co się na zawsze kochają i dopiero dlatego nie mogą być razem J.,Twardowski
    • Magdalena
      Margaritifera…

      Przez Magdalena · Opublikowano

      @KOBIETA  Podziwiałam wybór  Nicku Ale dobrze niech dzwoni Dzwon w kościele  Którym? Zamazało się wspomnienie?   Czołem Młoda!    

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...