Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

czuwam

nad tęsknotą 

co skrzydła ma rozpięte 

od skrajności po skrajność

szukam środka 

i słów 

pogrzebanych żywcem 

otulam je w ciszę

ciszę w twoje imię 

to koi noc - mrok nim kołyszę

 

przyjdź 

stoję naga w smutnym ogniu

rozbiorę dla ciebie duszę z czerni 

wyprawiłam już pogrzeby 

kilku zdaniom 

i łzom

zanim zakopiesz po mnie groby

pozwól na jeszcze parę kroków 

w chmurach 

w piekle i w tobie 

nie umiem nosić żałoby

 

 


 

Opublikowano

@Rafael Marius

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Mój pesel podpowiada mi, że ja tylko trochę mniej ;) Myślę, że jest to związane raczej z tym, co nas spotkało w życiu. Jedni tych skrajności i granic nie przesuwali, nie mieli powodu, by ich nawet szukać. A jedni nigdy się nie "poukładają" do końca - zawsze gdzieś będzie tytułowe czuwanie. 

Opublikowano

@wolnosc_mojej_duszy Czytam raz, drugi, siódmy i coś mi świta, coś w tym wierszu jest znajomego. I nawet nie dlatego, że czytałem go także zanim pojawił się tutaj. Otóż kiedyś zdarzył mi się wiersz, który mógłby opowiadać bardzo podobną historię, tylko że z perspektywy osoby, do której zwraca się Twoja peelka. Kiedyś Ci go pokażę. Choć jak Cię znam, to sama go zaraz wygrzebiesz ;P

Opublikowano

@error_erros

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ale to błyskotliwie żeś napisał ;) Zdarza się nam podobnie myśleć - w sumie do każdego mojego wiersza jakiś Twój by się dopasował i pewnie na odwrót. A co do tego konkretnego mam swój typ - ale jak sobie spojrzałam, żeby utwierdzić się w tym przekonaniu, to zaczęłam czytać resztę. I pasuje mi tu całkiem sporo:) No napisz mi który! :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • ,, Eucharystia jednoczy  przyjmujących ją ,, 1 Kor.10 , 16-17    jak ocean łączy kropel wiele  tak Eucharystia  wiąże ludzi w kościele    dar wolności  Bóg nie wymusza  zaprasza    lubimy kochamy  po swojemu    świat  zamiast się radować  walczy    a jest  jest ... cudem  cudem  wartym miłości szacunku   rysy skazy rany widać z daleka  wolna wola … problemem   komunia łączy  owoc  życie w zgodzie  z sobą z Bogiem   Jezu ufam Tobie    6.2026 andrew  Czwartek, święto Bożego Ciała  
    • @hania kluseczka Peelek taki, że jednej chciałby dać miłość, a resztę nienawidzić.
    • @Alicja_Wysocka

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Wiesz dziś nie modliłem się do Boga.  Wiesz byłem w takim stanie, tak bardzo pod wpływem że zapomniałem modlitwę. Zgubiłem już drugi wers po Ojcze Nasz. Więc do Lucyfera pomodliłem się. Trochę mi go szkoda, trochę wierzę że jego wojna ze Stworcą, z wolą Boga może zostać zakończona, że wciąż pamięta Raj, Niebo, skrzydła które miał. Że i Bóg słyszy i widzi jako wszechobecny jego słowa czyny myśli i wierzę że jest w stanie mieć chęć wrócić w ciepło Bożych objęć, trafić znów do miejsc gdzie grzeje miłość ognia Stwórcy serc. Że jest w stanie gdzie opanowanie się by ludzkość robiła źle by nie karmił go grzech, by nie rósł z kolejną z łez co jak duszy krew po policzku płynie, leje się. Że ma w pamięci dobro, które uspokaja i że ma dość rozedrgania wibracjami wojny, że się uspokoi i będąc spokojnym powtórzy słowa których nauczył nas Syn a potem doda kilka swych gdzie wprowadzą zachwyt Boskie myśli i za uczuciami (Bóg wciąż kocha zbuntowanych) pójdą czyny i wróci pokój między nimi. I przykład weźmie człowiek.  Koniec wojen.  Miłość w sobie noszę.  Pamiętając grzech który rani niematerię wnętrz.   
    • @Łukasz Wiesław Jasiński do loży nie

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      esej przeczytam...
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...