Słowo

[ezsip]

 

<Co ci ta biedna grzybiarka poczęła,

     Że ją tak wzywasz nieraz?>

<Dlaczego mój język, jak tron objęła? – 

     Myślałem, lecz nie wiem do teraz...>

 

Przez ucho do myśli lasu się dostała;

     Jak kosa pszenicę ścina, gdy żółtą,

     Młodą i wielką, a błysk jej zabójcą,

Tak drzewa tam ścięła i pustka została.

 

Teraz błyszczy, w oczy me kole;

     Samotna pod lampą, odcisk na szybie;

     Lecz oczy me jednak przyciąga łapczywie –

Dramat jaskini mych myśli na dole.

 

Gorycz we mnie i wszystko się dymi

     Ona we mnie i pustka narasta.

Jedyne, co rzucam ustami mymi

     To wielce zbyteczna przydrożna niewiasta.

 

Maj 2022

[Rafael Marius]

@ezsip

Stąd wniosek, że nie należy do głowy wpuszczać nieproszonych gości.

[Tectosmith]

@ezsip Zupełnie nie wiem o co Ci chodzi. Przez chwilę myślałem, że się grzybiarką zauroczyłeś, ale okazuje się, że jednak nie. No nic. Kolejny wiersz o niczym.

Pozdrawiam.

[ezsip]

@Tectosmith

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

W założeniu całość wyjaśnia ostatni wers i przy okazji tytuł - chodzi o słowo k***a

- stąd grzybiarka. Rozumiem, że nieznajomość podtekstu mogła utrudnić interpretację.

Pozdrawiam.

@Rafael Marius Czasem to nieuniknione.

[Rafael Marius]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Warto jednak być czujnym i omijać miny, by nie być jak saper, co myli się tylko raz.

[Tectosmith]

@ezsip No widzisz. Nie słyszałem jeszcze tego. Za mało przebywam pośród ludzi. Serio.