Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

@violetta Violetta, zapewniam Cię, naprawdę zapewniam, że nic nie wciskasz. Wciska się szajs. A Twojej książce lata świetlne do czegoś takiego - wiem, bo sprawdziłem. Ja z kolei drugiej książki pt. Znowu na nowo w ogóle nie mogę wydać, wydawcy nawet jednym zdaniem mi nie odpowiedzieli na propozycję, której notabene nie czytali nawet :// I to mnie trochę boli, nie powiem. Piszę więc czwartą książkę pt. Dzięki że jesteś i namawiam kogoś do twórczej współpracy przy książce piątej, gdzie mamy jakiś zarys tekstu i mam pomysł na tytuł, ale go jeszcze nie uzgodniłem :)) 

Opublikowano

@violetta Nie zapominaj że wokół mnie działy się i dzieją sprawy kryminalno - medyczno - artystyczne, a to totalnie warunkuje real. Po prostu mogę mieć systemowego bana i na wydawanie i na zarabianie ://// Ktoś całkiem ładnie ubrał mnie w takie buty ://

Opublikowano

@violetta akurat nie znam. Zresztą ktoś kiedyś zarzucał mi fragmentaryczność - i jak teraz sobie patrzę na swoją poezję, fb i gdy sięgam pamięcią do przeczytanych i obejrzanych to choć są niewątpliwe luki to jednak na te zarzuty trochę mnie śmiech bierze ;)))

@iwonaroma ale ja usiąść chcę ;) Mój wierszyk jest rzecz jasna bardzo taki sobie, ale płyta 1 - 800 - Oświecenie jest i będzie czymś mam wrażenie ważnym...

Opublikowano

@iwonaroma Wiesz ja z Taco się zgadzam tylko jakby zupełnie od innej strony, wierząc w sprawy duchowe najogólniej widzi mi się żeby tymi sprawami zajmowały się osoby naprawdę wierzące z rozbudowanymi sumieniami, sercami i duszami. I które chcą nad tym pracować i nad sobą również...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @wiedźma   Bardzo intrygujący  tekst. Zdecydowanie „lepiej spłonąć raz w ogniu prawdy”. Trafna metafora szklanego słońca, które udaje, że daje ciepło, a tak naprawdę kłamie. Wybór prawdy, nawet tej spalającej, zamiast powolnego duszenia się w kłamstwie, to piękny i odważny manifest. Ostatnie „Taka jestem” brzmi niesamowicie mocno i autentycznie. Utwór  zmusza do refleksji nad własnymi maskami. Zostawiam zasłużone serduszko!
    • To nie fraszka, To koniec.   To naruszenie swiętości, a ten, który tę, której to odebrał - opuszcza. Winien wiecznego potępienia. W jeziorze ognia, gdzie jego ciało cierpi żar nieustanny. Płonąc przez wieczność.
    • @Łukasz Jurczyk   Ten fragment poematu to znakomite, głęboko psychologiczne studium władzy, paranoi i rozpadu więzi między Aleksandrem Macedońskim a jego armią.  Czy nawiązujesz do Filotasa do jego ojca Parmeniona? Obaj zasłużeni dowódcy w armii Aleksandra a jednak zginęli z rąk swojego króla - prawdopodobnie niewinnie, zwłaszcza ojciec. Aleksander wpadł w paranoję i bał się spisków, podobnie jak następni tyrani w historii. A wraz z upadkiem imperium perskiego król zaczął przejmować wschodnie zwyczaje, wymagać oddawania mu boskiej czci i stawać się niedostępnym despotą - „tym łatwiej zgubić twarze towarzyszy”. Świetnie oddajesz atmosferę strachu, która zaczęła trawić obóz macedoński. W zwrotce 5. i 6 . jest ukazany uniwersalny obraz każdego systemu totalitarnego czy autokratycznego. Po egzekucji starych towarzyszy nikt nie pyta o sprawiedliwość, rodzi się tylko  strach o własne życie. Dawne braterstwo broni zostaje zastąpione przez wzajemną nieufność.   „Rów między ludźmi” to symbol psychologicznej przepaści, która wyrosła między Aleksandrem a jego weteranami. Wewnętrzna więź została bezpowrotnie zerwana. Zwykły, płytki rów okazał się przeszkodą nie do pokonania, bo zaufania nie da się odbudować rozkazem. Genialnie ukazałeś, że największe bitwy Aleksandra pod koniec jego życia nie toczyły się z Persami, lecz z jego własnym otoczeniem i jego paranoją. Szepty w namiotach, Każdy patrzy za siebie. Dzieli nas pustka.
    • Przemiana surowych nie jasnych emocji  w czystą niezrozumiałą treść.
    • @hollow man @Łukasz Wiesław Jasiński dzisiaj jest pogoda skrajnie "możliwościowowpyskdająca" to nie jest dobry dzień, kobiety kochają chłopów czasem na zgubę swoją i na odwrót, np. dureń i biedak ale rozśmieszał mnie jak nikt., Jędza złośliwa ale tak dobrze gotowała że zostałem. Itd. itd. czyż nie?
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...