Ile dróg

[Ewelina]

ile dróg trzeba przejść

żeby się przekonać która najlepsza? 

co poczuć by wiedzieć że coś jest

i serce poszerza - 

jak głęboko zabrnąć...?

jak płytko się uśmiechać

by smutek zakryć - 

lecz nie całkiem? 

 

czy nasłuchiwać gdy z oddali -

milkną dźwięki echa? 

 

ile zakrętów ominąć łukiem szerokim? 

ile zerwać owoców jabłoni

żeby zmysły pokrzepić? 

 

Ile wody w usta nabrać 

by się w końcu wylała?

jak często tańczyć walca?

jak długo stąpać po krawędzi 

by poczuć ostrość pod stopami?

 

 

 

 

Edytowane 23 Września 2023 przez Ewelina (wyświetl historię edycji)

[Tectosmith]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ja powiem, że za dużo. Po przejściu tych dróg nie pozostaje już czasu na ponowną wędrówkę.

Bardzo ciekawy wiersz, rozważania i słuszne pytania.

Pozdrawiam serdecznie :-)

[Rafael Marius]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ja myślę, że tu nie ma limitu.

Dopóki sił starczy warto szukać kolejnej.

Ale to moje subiektywne przekonanie.

Nie dla wszystkich odpowiednie.

Mamy różne osobowości.

 

Powyższe pytanie było w wymiarze intelektualnym, a teraz mamy uczuciowy.

Trzeba znaleźć korzeń duszy, skarb zagubiony na bezdrożach historii.

 

Jak dla mnie bardzo dobry wiersz.

 

[Ewelina]

@Tectosmith dziękuję

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

ciekawe podsumowanie i bliskie mojemu myśleniu.

Pozdrawiam serdecznie

@Rafael Marius Jak zwykle interesująca analiza. Czasem myślę, że równie frapująca jak sam wiersz a może i nawet bardziej. 

Ostatnio dużo faktycznie myślę o życiu w szerokim ujęciu, przyszedł czas na drobne podsumowania i refleksje. Z tymi drogami to właśnie taki szczególny temat... szczególnie mnie zastanawiający. To ciągle eksplorowanie nowych obszarów... Faktycznie ciężko doszukać się końca tego procesu. Choć są tacy którzy wciąż wybierają tę samą drogę a inny z kolei wciąż próbują nowych.

[Rafael Marius]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Otóż to.

Ci pierwsi często zostają wirtuozami w swojej dziedzinie, a drudzy się nie nudzą.

Wokół powyższej różnicy charakteru gęsto dochodzi do konfliktów.

O kompromis bywa trudno i nie jedno małżeństwo, czy spółka się rozpadły.

[Ewelina]

@Rafael Marius z drugiej strony nie ma co kogokolwiek przymuszać do zamian, których zwyczajnie nie chcą.

[Rafael Marius]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Zmuszać to tylko w skrajnych przypadkach. Przymusowe terapie dla alkoholików itd...

Ale zachęcać, przekonywać, czemu nie?

Najlepiej jednak zarażać własnym entuzjazmem. tak jak robiłem z dobrym skutkiem, gdy jeszcze go miałem.

Teraz tylko się pojawia, zatem pozostają mniej skuteczne metody.

[Ewelina]

@Rafael Marius a tak, zarażanie entuzjazmem to bardzo dobra metoda. Też stosuję, o ile oczywiście mam wystarczająco dużo entuzjazmu w danej sytuacji :)

[Rafael Marius]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

To fajnie, że jeszcze masz.

I życzę żebyś miała jak najwięcej dla siebie i innych.

[Ewelina]

@Rafael Marius jeszcze mam, ale to dlatego że jeszcze o to dbam, jeszcze mam energię. Tyle można dobrego zrobić inspirując innych. 

[Rafael Marius]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Właśnie, właśnie, miło to słyszeć.

A entuzjazm i energia to  nierozłączna para.

Jedno nie może żyć bez drugiego.

 

 

[SpArki]

@Rafael Marius @Ewelina inspirowanie entuzjazmem to chyba dość zdrowy sport?

Fajnie się czyta wasze rozważania.

Równie ciekawe, jak wiersz.

[Ewelina]

@SpArki nigdy nie myślałam o tym w ten sposób, ale faktycznie, można to porównać do sportu. Ciekawa koncepcja!

Dziękuję za przychylny komentarz. 

Pozdrawiam :)

[Klip]

@Ewelina Podoba mi się. A pytania odwieczne :-)

 

[Ewelina]

@Klip tak, pytanie odwieczne i wciąż brak jasnej odpowiedzi :)

Pozdrawiam serdecznie :)

[Rafael Marius]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Pewnie, można rywalizować, kto ma większy entuzjazm, uwzględniając ilość zainspirowanych osób w jednostce czasu.

A każde zwycięstwo ma swój niepowtarzalny urok.

 

Bardzo mi miło.

 

 

Edytowane 23 Września 2023 przez Rafael Marius (wyświetl historię edycji)

[Gość]

Myślę, że nieważna droga, jeśli wiemy, dokąd chcemy dotrzeć.

Czy zawsze musi być ona najkrótsza? Albo najłatwiejsza?

I nie zawsze sprawdzi się ta sama droga, bo jeśli nawet chcielibyśmy osiągnąć ten sam cel - zmienią się okoliczności i nasze postrzeganie.

Akurat wczoraj myślałam o drogach...

(a miałam aż 1,5 godziny dla siebie, na rozmyślania:)

Wybrałam komfortową i bezpieczniejszą,

ale daleko ode mnie...

 

 

 

[Ewelina]

@Coretanima w życiu nic nie jest pewne i sprawdzone. Wszystko się zmienia, tak jak piszesz łącznie z naszym postrzeganiem. Pewnie dlatego życie jest takie ciekawe.